De laatste loodjes zijn het ?????

Nog 357 km te gaan......... We zijn het weekeinde maar boven Pierre Benite gebleven i.v.m. de RNPC die waren afgegeven Met de hoeveelheid hout, van takken tot volledige bomen aan toe vonden we het niet verantwoord. Maandagmorgen waren de RNPC er nog niet overal af, maar na wat info van de sluis over troep in de rivier en het aantal kubieke meters water, was het dan toch "veiligheidsriemen" vast en de sluis in. We blijven wat verder achter in de sluis liggen dan normaal, om meer snelheid te kunnen maken voor het uitvaren. Dit is nodig omdat je bij het uitvaren door een dikke wal met hout moet varen. Om te voorkomen, dat er stukken hout richting schroef gezogen worden, laten we het schip met een gangetje door deze wal glijden. Daarna gaat ´t gas er stevig op, want eenmaal uit de sluis zet de stroom je flink aan de kant. Het eerste stuk gaat lekker, maar topsnelheden zitten er nog niet in. Daar waar de rivier zich er bijvoegt komen tegelijkertijd opvaart tegen. Ze varen dicht onder de verkeerde wal, wat je niet vaak ziet als het niet verplicht is De snelheid loopt nu duidelijk op We doen een roepje, dat we afvarig zijn bij de pont de Mediterrane en vervolgens de pont de Chasse de lastigste bruggen. Het gangetje zit er nu goed in en we moeten al bijtijds goed in zetten om mooi voor de pont de Chasse te komen, want veel ruimte voor correcties krijg je niet. Het gaat zo snel, dat je al snel midden onder de brug zit. En vaar vooral niet te vroeg uit. Doe je dit wel eerder dan kun je het grote risico lopen, door de sterke nering rond gegooid te worden met alle ellende van dien. Uiteindelijk worden we weer weg geduwd door de stroom, die tegen de kant afketst, zodat we niet eens in de buurt van de rode paal komen. Het was allemaal wel heel spannend het moet in een keer goed, een herkansing krijg je niet, dus ben je tot het uiterste geconcentreerd. Bij het bunkerstation in Loire gooien we alle tanks weer vol en vertrekken richting Valence. Er is nog voldoende hout wat afkomt maar gelukkig kunnen we daar voldoende om heen. Het gaat hard, dat is een feit, maar het went ook best wel snel. Boven Valence stoppen we. In het donker varen doen we niet met deze hoeveelheid water. Het water is op de meeste trajecten nog ruim boven de 3000 kuub per seconde. Hoogwater op de Rhône betekent niet, dat het water boven de sluizen ook hoog staat integendeel juist erg laag. Beneden de sluis staat het wel hoger. Na Valence krijgen we deze ochtend ook de brug van La Voulte nog en ook bij deze is ´t opletten en ver van te voren al goed inzetten. Vlak voor de brug wordt je flink naar bakboord gezet dus ook hier goed opletten. We komen deze dag tot Avignon en blijven boven de sluis voor de overnachting. Woensdagochtend door naar de Petit Rhône en hier varen we met een snelheid van 24 km per uur in. Dat water echter staat verhoudingsgewijze zo goed als stil. Het is een raar gevoel om met zo´n snelheid in "stil" water te komen. Het vaste water komt, zo lijkt het, bijna over de kop heen en dan........................ is het ontstressen. Het valt tegen, dat het niet meer sneller gaat dan 12,5 km per uur. Anderhalf uur later varen we Saint Gilles binnen en na een praatje met de man op de sluis, die ons al een tijdje gemist had en blij was weer een spits te zien, varen we de sluis uit. Wat er nog over blijft van de snelheid zullen we maar niet vertellen, maar het valt zwaar tegen. Er is een goedmaker, de temperatuur 17,9 graden. Nee niet binnen maar buiten en dat is in een woord heeeeeeeerlijk. Daar doen we het voor, niet dan!. We maken die avond vast vlak voor Carnon. Morgen nog het laatste stuk naar de brug van Frontignan en dan nog een uurtje verder naar de losplek. We zijn op tijd in Frontignan en moeten wachten tot de brug gaat draaien en dat is maar 1 keer per dag in dit seizoen om 16.00. In die tussen tijd zetten we de auto aan de wal en vullen de middag met het genieten van de zon en een heerlijke temp. Om kwart voor vier staat de brugwachter er, een echte ambtenaar is het. We liggen op tijd los, maar de brug draait echt om 16:00 uur precies en geen minuut eerder. Ook al zit hij al 20 minuten in zijn auto rond te kijken. Het laatste stukje naar de losplek en het tempo zakt om het niet af te leren terug naar 2,8 km per uur. Hoe dit nu kan? Ze zeggen, dat met een Noordenwind het water naar Afrika wordt gestuwd. Het staat daardoor wat aan de lage kant 40 cm lager dan normaal. Eenmaal op de losplek, melden we ons en maken we alles gereed. We worden bijzonder vriendelijk ontvangen. Ze hadden dan ook nog een klein, heel klein verzoekje. Als het niet te veel gevraagd is willen ze in plaats van 08.00 uur om 07:00 uur beginnen met lossen. Geen enkel probleem was ons antwoord. Jaaaaa dan zijn we nog voor de middag klaar, de mannen doen op vrijdagmiddag niet(s) zo veel meer. De volgende morgen was het wel vroeg en vooral koud het vroor nota bene 2 graden. Maar gelukkig komen we voor 12:00 uur leeg. En zo zit er weer een reis op. Op naar het volgende avontuur?