Werf te Coevorden, SI en verzekeringkeuring.

De werf te Coevorden. Er wacht een dikke week werken bij de werf. We moeten ook de nodige keuringen doen voor het SI Certificaat en voor de verzekering, maar we varen eerst nog van Arques naar Vandhuile om te laden voor Weert en vervolgens doen we hopelijk nog een reis van Stein naar Coevorden. alwaar we het schip uit het water zullen halen. De planning is strak en moet dan ook gladjes verlopen. We varen met erg veel wind naar Vandhuile en gooien er een plons water in om iets steviger te liggen eenmaal op het kanaal valt het met de wind wel weer wat mee. Beschutting van bomen en zo maar het ruim moet helemaal vol met ballast vanwege de bruggen. We redden het net niet om boven te komen, maar dat is niet erg. De volgende ochtend varen we de laatste drie sluizen en komen in Vandhuile aan, waar we achteruit het haventje in gaan. De vorige keer zijn we gewoon kop voor ingevaren en hebben gezwaaid in de zwaaikom, maar dat is ons niet zo best bevallen het ging allemaal maar net. Het is er erg ondiep tot zelfs bijna geen water bij de kop van het schip. Niet dat er erg veel ruimte is om het op de manier, die we nu proberen, maar de diepgang is hier voldoende. We houden ongeveer 20 cm over bij de kop en dat is meer dan voldoende. Ballast eruit, auto uit het ruim, droog maken en we zijn weer klaar om te laden. Het is zondag en de bakker komt ook nog langs, wat willen we nog meer. We hebben een heerlijk rustige dag en morgen moeten we laden na de..., tja de naam vergeten. De schipper vraagt ons hoe diep je naar Weert mag, 2.10 meter, waarop hij naar de silo rent en gelijk stopt met laden. Waarschijnlijk had hij al iets te veel in. Hij maakt de luiken dicht, krijgt zijn papieren en vertrekt direct richting Weert. Wij schuiven onder de pijp en de tarwe stort gelijk in het ruim. Er hangt een sterke lucht aan de tarwe en we vermoeden, dat het gegast wordt, en dat blijkt ook zo te zijn. Suzanno krijgt twee (stof)kapjes mee zo zie je hoe serieus men er mee omgaat. Het interesseert gewoon niemand wat. Een P3 filter wat is dat??? Wij vinden het een schande, dat men er zo mee omgaat. We leven in een wereld waar veiligheid hoog in het vaandel staat, en hier spelen ze met de gezondheid. Nu stond de wind goed maar toch. Ons ruim is voor 99 % gasdicht wel te verstaan maar dat is zeker niet bij iedereen zo. De werking van het middel is 4 a 5 dagen. Daarna is het uitgewerkt. Beter gezegd vervlogen beweert men. Maar het blijft crimineel om dit te doen, zonder het te melden. We vertrekken direct na het ladennog even de auto op de luiken en op naar Crevecoeur. Dit halen we met gemak en maken boven de sluis vast tegen het pont canal. We leggen nog een luik open om te luchten en zitten nog even op de bank. Buiten is het koud maar windstil. De dag daarna stomen we door tot Peronnes in België. We hebben een mooie dag achter de rug en halen onze voorganger ook nog in. De volgende ochtend is het flink dicht van de mist, maar we besluiten toch te vertrekken, daar als het zonnetje erbij komt de mist snel weg is. Het is even aanmodderen maar als de mist dan ook optrekt wordt het weer een pracht dag. Alles loopt heel erg mooi en we komen vlak voor Charleroi (gelukkig niet in de stad). De dag erna komen we voorbij luik en maken vast bij de ingang van t Albertkanaal. Het was wel een monsterdag, maar dat komt omdat daar waar we wolden liggen niet mochten liggen en verder lag alles vol. Al die grote schepen houden geen rekening met kleine schepen, ze schuiven gewoon met volle gang aan ons voorbij krakende touwen en af en toe wat gebonk. Slapen overigens wel goed, nadat we er nog drie touwen bij gezet hebben. De volgende dag stomen we door naar Weert. Zaterdag ga ik, Piet naar de markt voor verse spullen en Suzanno wil het schip even boenen. Hier gaan we maandagmorgen lossen voor de Avanti, waar we nog gezellig mee hebben gebuurt. Er wordt hier met een zuiger gelost en dat gaat erg mooi en rustig. Nu we leeg zijn hopen we dat we geladen naar Coevorden kunnen, en waarachtig het zier er nog goed uit ook. Maandag leeg en woensdag weer geladen in Stein voor Coevorden 220 ton, dat is niet verkeerd en hierna door naar de werf. Op het kaaitje van Wemeijer te Coevorden waar we moeten lossen maandag ligt het niet schoon maar we liggen wel lekker aan de stroom 380V. Dinsdag varen we richting de werf. Het is koud en de nachten zijn nog behoorlijk onder nul. Woensdag worden we, na wat problemen met de waterspuit en de kar, waarmee ze ons uit het water trekken, schoongespoten. Dan is het wachten op de keurmeester van de EFM, die ook de Scheepvaart inspectie doet de zogeheten SI keuring. We nemen ook het Rijnattest mee in de keuring dus een druk gebeuren. Om half 11 komt Niels van Leeuwen van de EFM, eerst een praatje binnen en nemen alles rustig door. Vriendelijke jongeman, maar nu overal nog bij langs. Eerst doen we het vlak, hij zet, nadat die met een hamer het schip overal beklopt kruisjes, waar ik met de slijptol bij langs ga en dan na afloop meet hij de dikte van t ijzer van de zijen en het vlak. Er komen een paar kleine aanslijt plekken naar voren, maar niks schokkends. We komen er ook achter, dat tijdens het spuiten we een klein gaatje in de machine kamer gespoten hebben precies bij de standpijp waar ze net niet gedubbeld hadden.. Lek heet zoiets, maar niet ernstig hoor. Verder vullen we de middag met praten en een rondleiding bij alle belangrijke plekjes aan boord. Zijn ogen kijken kritisch rond en doen volop zijn werk en uiteraard komen er wat punten naar voren, die we moeten veranderen om in de moderne vooruitgang nog mee te mogen doen, of het altijd met veiligheid heeft te maken vragen we ons af, maar goed regels zijn regels. We hadden ook de hardheids clausule aangevraagd maar we zullen er waarschijnlijk geen gebruik van maken. Kortom komt het er op neer dat we twee A viertjes vol aan punten moeten doen. De gasolietanks moeten leeg i.v.m. grotere ontluchting. Zelf wilden we dit ook al doen een grotere leiding tussen de tanks zodat we aan een kant kunnen bunkeren. De hydroliek moest een paar aanpassingen ondergaan, en onze proportionele klep was ook kapot, dus besloten alles er maar nieuw op te zetten volgens de huidige eisen. Het verschil was maar een paar duizend euro dat maakte de keuze wat makkelijker. De Electra 24 volt moest verbeterd worden want zoals het was kon het niet meer, maar dit wisten we en waren we zo wie zo al van plan. Voor ons was het gelijk aanleiding om de 380V 220V volledig op de schop te nemen. Dit alles in de hoek van de accu's passend te maken was een hele klus maar dan heb je ook wat.. Alles in goede banen leiden zodat de mannen elkaar niet voor de voeten lopen is ook een uitdaging op zich. Eerst de aanslijtplaten van 8 streep (mm) op de aanloop plekken, het schip teren, de ijken er netjes op en weer terug het water in, nadat we de ballastpomp ook nog een nieuwe uitgang hebben gegeven. Eenmaal in het water gaan we onmiddellijk met de olie tanks aan de slag, leeg maken en deksels ervoor weg, ontvetten en uitspoelen drogen en vervolgens gaten boren/ branden voor nivelleer leiding en ontluchting lassen. Alarmering voor laag niveau eraan en weer dicht maken. Het klinkt allemaal eenvoudig, maar tijd, dat is iets dat erg snel gaat en op een Spits heb je niet alle ruimte en moet Willem zich in allerlei bochten wringen en ik ook om iets voor elkaar te krijgen. In de tussen tijd komt de hydroliek boer langs om het oude spul op te halen. De Electra zijn we ook al aan het afknippen en losmaken, tjonge wat een chaos in de machinekamer. Als de tanks klaar zijn kan de gasolie er weer in en de kachel weer aan, deze brand niet meer mooi en moet ook schoongemaakt worden. We hebben wat noodvoorzieningen gemaakt om tijdelijk toch de nodige stroom te hebben voor de avond. De man voor de 24 volt heeft zijn eigen klus en ik ben met de 380V en de 220V bezig. Enige samenwerking is er gelukkig wel daar alles op de zelfde wand komt. Nadat alles van de wand is gesloopt beginnen we weer met opbouwen. Alles krijgt een nieuwe plek. Er worden strippen tegen de zij gelast om de kabels strak langs te leiden. Zeker de helft van de bedrading wordt vervangen. Elke dag gaan we met volle moed aan de slag, de omvormer en lader worden snel weer aangesloten, zodat we in de woning weer fatsoenlijk stroom krijgen. Dan alles weer op nieuw aansluiten in een ruimte waar ik niet rechtop kan staan. Dat betekend aan het einde van de dag dat ik het gevoel heb een bochel te hebben. Elke dag wordt het chaotische minder chaotisch. We zien steeds minder draden in oerwoud van draden. Steeds meer apparaten doen het weer. De stroomrichting voor de krachtgroepen is nog een probleem vanwege het feit, dat het op de werf ook niet overal goed is. Maar dat is van latere zorg. De man voor de 24 Volt is uiteindelijk ook een week bezig, veel zaken zaten voor de zekering 100Amp. geplaatst, in plaats van zoals het hoort erachter. Reden is onbekend, maar het is wel knoeierij van het hoogste Niveau. Het electrawerk komt na anderhalve week tot een goed einde en we verhuizen naar de rietkraag aan de buitenkant van de werf. Hier ligt het schoon en rustig. We hebben nu tijd om de nacontrole te laten doen door de verzekering en die komt eerst een ander scheepje keuren en daarna vervolgens naar ons toe. Eerst worden een aantal zaken doorgenomen en vastgelegd en vervolgens een ronde op het schip om zo het een en ander te controleren. Alles was naar tevredenheid en kregen zelfs een aantal complimenten omtrent de Electra, die vond hij er bovengemiddeld goed uitzien . Ik kan zeggen dat dit wel goed voelt na anderhalve week krom gestaan te hebben. Niels van leeuwen ging tevreden weg en wij konden tevreden terug kijken op een goede werfgang. Voor ons was het nu nog even tijd voor ons zelf vrij maken en kleine klusjes doen. Persoonlijke APK bij huisarts, tandarts en mondhygienist en bezoeken aan familie, vrienden en kennissen, al met al toch nog druk in de vrije tijd die we hadden. Zo nu en dan even bellen naar werk, maar het loopt niet over en hetgeen er is, is ons niet echt naar de zin, dus maar weer wachten tot er iets mooiers komt, maar helaas geen Zuidenwerk.. Bij de werf ben ik ook nog aan het snoeien geweest met de jongens en heb een aantal bomen geveld om plek te maken voor twee andere spitsen in de rietkraag, Uiteindelijk na 8 weken in Coevorden te hebben gelegen toch maar iets aangenomen. In Terneuzen laden voor Ribecourt in noord Frankrijk. Zijn nu onderweg om de Paasdagen in Terneuzen te zijn. Voor zover eerst maar weer veel leesplezier De Travelers.