a way of life

 

Start

Welkom op de site van de Travelers.

 

 

Voor het eerst leeg door het kanaal.

dinsdag 28 april 2015

Maar eerst nog even bij de pensionado’s langs die in Ray Sur Saone wonen.

Zo gezegd zo gedaan. De rit naar Ray is erg mooi en laat ons het landschap eens van een andere kant zien, dan vanaf het water. Na een gezellige avond kletsen en een goed gevuld buikje keren we terug naar boord. Ik wilde de auto om 00:30 uur nog aan boord hijsen maar alles was glad van de vorst. Maar niet doen. Wel even een lekker Cognacje voor het slapen gaan. Voor morgen hebben immers tijd zat. lekker onder de kamelenwol. De volgende ochtend om 00:90 uur uit de mand gerold, Suzanno nog even laten liggen. Generator aan en maar een op auto opgevist. Al snel hangt deze in het juk.

En een goede landing op de loopplanken in het ruim. Vlak kraan open en het water stroomt naar binnen. Ach dit duurt te lang dan maar de pomp er bij aan.  Generator loopt toch. weldra liggen we op kanaal diepte. Suzanno die inmiddels ook al uit bed is gerold had al thee klaarstaan met een broodje. Het is half twaalf en we gaan aan het kanaal beginnen. We varen zo gemiddeld 5,5 km per uur met het schroefje maar net in het werk.

Hebben veel plezier van alle camera’s die we aangeschaft hebben. Het zal een lange rit worden. Het is altijd weer wennen als je zo achterover hangt. Als je uit bed stapt val je bijna om. Het is echt de berg op als je naar de stuurhut wild. En als je naar beneden gaat moet je oppassen dat het niet te snel gaat. Meestal na een paar dagen ben je er wel aan gewend. Deze ochtend is het nog lang koud. En daar bedoel ik mee onder nul. We hebben droge touwen en een glad dek met aardig berijpte bolders. De komende zes dagen blik op oneindig en varen maar. Aan gasolie kost het niet veel. Maar er gaat veel vrijetijd in zitten.

Kunnen niet altijd zeggen dat het lekker loopt met de sluizen. Veel storingen dubbel rood deuren die blijven hangen het niet willen opschutten, en telkens weer rijd de VNFer weg. De wind maakt het niet altijd even makkelijk. Uiteindelijk komen we na 43 sluizen boven het is dan al wel behoorlijk na sluitingstijd maar door alle storingen vonden ze dit wel gepast. Het is donker, vorstig en zien niet echt veel. Zeg maar zien niks voor ons.  Maar de tunnel! die mogen wij pas morgen doen. Maar wel als eerste. Er is namelijk ook geladen tegenvaart. De noord zijde is gelukkig ietwat warmer dan de zuidzijde. Ook hier vriest het. Alsof de kou gewoonweg ons blijft volgen.

Afvarig is dit kanaal met zijn  71 sluizen niet altijd makkelijk vooral niet met zij wind. Suzanno die zo nu en dan grombelt en dat wegwaaien wil compenseren. Ja en als dan net de wind weg valt wat dan. Gelukkig gaat het allemaal goed maar sommige sluizen zijn wel lastig. Op zijn zachts gezegd. Voor de overnachtingen is leeg een stuk aangenamer dan geladen vastmaken. Verder loopt het kanaal niet slecht onder Grand ballast. Zo af en toe schuiven we over een ondiepte. En dan val je wel heel erg scheef. Zo erg soms dat ik bijna van de stoel val en Suzanno zich schrap moet zetten. eigen schuld. Het geultje is niet breder. Maar als je de concentratie even laat varen en ietwat te veel de bocht afsnijd. Heb je hem helemaal zitten. Als we eenmaal in Chalon sur Marne arriveren pompen we gelijk de ballast er uit auto aan de wal en het ruim schoon spoelen. Als we klaar zijn is het inmiddels ook al flink donker en glad aan dek. Mooi helder vriezend weer. Het rechter liggen valt ons zwaar. De klim naar de stuurhut is er niet meer. En dat is enorm wennen.

Morgen een lekkere vrije ochtend. Uitslapen, aanrommelen, en om een uur laden. We wilden 245 ton laden en dat zouden ze regelen. De gerst is zwaar wordt er gezegd. Dus proberen we er rekening mee te houden. En er ligt een bult onder water dat weet ik . Dus schip los in de touwen en laden maar. Af en toe even op de touwen staan om te kijken of alles nog drijft. Het lijkt goed te gaan. En ik laad lekker door. Achter flink aanpakken. En dan naar voor. Tussentijdse scores van wat er al in zou moeten zitten krijgen we niet of nauwelijks. Voor zakken we lekker en moeten nog 15 cm wel dit lijkt goed.

Totdat er geen gerst meer uitkomt. Eu wat is dit? Nu zeker de laatste 10 ton? Nee het zit er in. Zucht. Dat kan niet waar zijn! Nauw doe die laatste 5 ton dan ook maar die proppen we dan helemaal voorin. Moeten toch iets reden.  Het komt wel iets maar onvoldoende. 10 cm achterover met wat scheppen en zo krijg ik het tot een score van 8 cm achterover. Dat wordt heel rustig varen want Kareltje onze schroef is al een alles eter. We moeten het er mee doen. Dicht leggen en papieren halen, motor aan en gaan.

Doen nog maar een sluis vandaag. Spoelen het schip af en houden het voor gezien. Lekker onder de wol na een warm hapje eten. Morgen het valeitje van Conde de tunnel en kijken of we in Reims kunnen komen. Met een dikke twee meter achterop zijn de sluizen in dit valleitje nu niet van het soort om records te willen breken. Dus blik op oneindig en oppassen voor basinee’s. en wat dacht je van de nodige die in storing vallen. Maar we komen boven. En de tunnel staat gereed voor ons. Op naar Wess nr 17 zal krap worden om bij de cilo’s van Vrilly te gaan komen, maar we gaan er voor. Als we bij Wess aankomen, zien we de sluis openstaan aan de beneden kant. Mmmm wachten dus. Er staat een VNF auto. Storing dus.

 

Het jacht komt boven en wij mogen er in. Ha de sluiswachter die normaal de drie van Reims doet. We maken een praatje en zakken langzaam naar beneden. de deuren gaan open en we krijgen een flinke plons water mee. Zo zo dit is het echte werk. Op deze manier hebben we geen last van de zij stroompjes en zijn we ook nog eens als een speer de sluis uit. op naar de volgende. He we hoeven niet eens aan de stok te draaien. Is op groen gezet. Het lijkt wel of hij ons de rest van de dag helpt om in Vrilly (Reims)te komen. Elke sluis krijgen we een plons water mee om uit de sluis te komen. Dit scheelt tijd, heel veel tijd. Het vaart heel plezierig. Uiteindelijk komen we nog ruim op tijd door de laatst sluis.

En vinden bij de cilo een mooi plekje tegen de kant. Morgen zondag, lekker rustig op gang komen en om 09:00 uur de eerste van de drie van reims. Op naar Berry au Bac. Als het mee zit daar ook nog door, en het lange pand. Als we eenmaal door de sluis van Berry zijn maakt onze diepgang niet meer uit. “zou je zeggen” en kunnen we normaal door draaien. En ja hoor we komen lekker op tijd door de laatste van Berry. En wie ligt er te wachten Ad van ’t Sonnepeart een praatje op de sluis en we blijven beneden liggen voor een gezellige avond. Morgen maar wat eerder weg. Dit soort bijeenkomsten heten dan ook werkvergaderingen onder het genot van wat rood vocht. Erg gezellig dus. De volgende ochtend vertrekken we om 06:00 uur het is donker en mistig. Het is ook maar een greppel met een lekker stroompje in de rug. Met de radar is het prima te doen.

Op naar Gunny op het kanaal van Abbecourt. Maar bij de Cilo van Maizy draaien we wat in de schroef. Ging al weer veel te lang goed) Niet dat we veel snelheid verliezen maar we schudden licht. Maar door naar de eerste sluis in de opvaart van kanaal Abbecourt. In de sluis als we boven zijn even klapje achteruit. En een grote knal. Dit is niet goed. Maar weer een klapje voorwaarts. En nu niets normaal schroefwater, en licht schudden. De haak er bij. Eerst voel ik niets. Door naar de volgende sluis en weer voelen. Pas bij de derde sluis voel ik iets dat op rubber lijkt maar kan niet echt voelen hoe het zit. Doen nummer vier ook nog de tunnel en ik wil bij de eerste in de afvaart even te water om het beter te kunnen beoordelen en er uit te halen als het mogelijk is. Suzanno die heeft zoiets gewoon doorgaan en als we niet meer verder kunnen te water. En haar wil is ……. Zullen we maar zeggen. Dus varen we door naar Gunny sluis 2 aan de bovenzijde knopen we vast. De autokraan wordt in gereedheid gebracht voor als we er echt aan moeten knippen en zagen. Dan kunnen we het allemaal onder spanning brengen voor het geval dat!.

Snijd knipt en zaagt makkelijker. Duik pak aan persluchtfles op de rug emmer met warmwater in de nek gegoten zodat het niet al te koud aan voelt. Maar als ik me in het koude water laat zakken stokt mijn adem toch nog. Op naar de schroef. Stukkie zwemmen en daar aangekomen eerst maar eens naar beneden om het te kunnen beoordelen. Eenmaal beneden voel ik dat er om de autoband een touw zit en dit touw zit vast om een schroefblad. De band zwabbert er wat achteraan. Dat is geluk bij een ongeluk dus. Gelijk maar wat draaien. Nee andere kant op. (dat is wel mijn specialiteit. Eerst de verkeerde kant opdraaien) en ja. Je wilt het niet geloven de lus is nu groot genoeg om het van de schroefblad af te krijgen. Schoon.

Naar boven waar Suzanno met smart op mijn komst wacht, en het eigenlijk al te lang vond duren dat ik onder water was. Maar het probleem is er uit. gelukkig maar. Nog een keer naar beneden om eventuele troep die er nog in zou kunnen zitten er uit te halen. Maar het is allemaal schoon. He he. De score wordt nog even snel op foto gezet en snel naar binnen wat warms aan doen. Morgen is er weer een dag.

Gunny tanken we water en varen richting Canal Sant Quentin en komen de Aude tegen aan het einde van de dag. Weer een gezellige avond en de volgende dag door naar de tunnel. Hier komen we lekker op tijd aan. Het is mooi weer en genieten van het zonnetje. Hebben de middag ram en doen aan de andere kant nog een groot aantal sluizen op twee na halen we bijna Crevecoeur. Morgen moeten we toch makkelijk in België kunnen komen. Maar alles blijkt minder waar te zijn. Als we eenmaal uit het kanaal de Saint Quentin zijn, vaart het überhaupt niet meer. Wachten wachten en nog eens wachten. De laatste sluis van Frankrijk. Die laat ons er niet meer door. En zo wordt alles weer anders in de berekening, van aankomst. Ja ja het schippersleven is altijd een avontuur.

De volgende ochtend is het vroeg op. Eerste schutting. Op naar Perronnes de eerste van België. Zoals gewoonlijk hebben we weer de maximale tijd nodig door deze twee sluizen te komen. Links om of rechts om, het werkt hier bijna nooit. Maar als we eenmaal boven zijn hebben we lekker alle vrijheid om naar Obours te varen. Suzanno roept de sluis op en die wordt klaargemaakt, bij het invaren horen we wrrrrmmm. De motor loopt zwaarder en de snelheid neemt af. Nee toch niet weer. Als we vast liggen doen we een klapje achterwaarts. De schroef zit vol. Maar met wat. Als we uit varen doen we op het diepe stuk gas geven achteruit draaien niets helpt. De buurman bied ons zijn hulp aan om bij hem opzij te komen en ons mee te nemen naar de volgende sluis. “Nee” we redden ons zo wel. Maar het gaat niet hard. Halverwege even met de haak voelen en jahoor. Vol elastische troep. De pik haak vast. Wat nu. Buurman zit al een eindje voor ons. Duwen trekken draaien. Niets helpt.

Tot dat de stok breekt. Grombel de grombel. Ja dan maar weer even achter uit slaan met een stuk pikhaak in de elastische stof. We horen paar tikken en we hebben gelijk weer een beetje ruimte. Schudden is minder en we varen weer wat sneller. Mmmmmm maar effe aan zien. Op naar Havre en de lift. Boven maar eens zien of ik weer te water zal, of dat we het maar in Roermond moeten doen. Een maal boven besluiten we ermee door te varen naar Roermond. Het schud haast niet meer en we hebben een redelijke snelheid.

Zit deze reis weer eens niet mee met hongerige kareltje. (onze schroef die heeft een bijnaam gekregen) komen op zaterdag aan in Maastricht. Even bunkeren en lekker uit eten. Zondag door naar Roermond. Alles klaar maken om maandag ochtend te gaan lossen. Maandag worden we gelost voor 12:00 uur en varen dan naar het kaaitje. Pak aan en de schroef maar eens bevrijden van alle zooi. een puts (emmer) vol met kleding komt er nog uit. toch nog een half uur snijden. Maken het schip schoon en Suzanno rijd met de auto naar het noorden om naar haar schouder te laten kijken. Ik ben nog aan boord om allerhande klusjes te doen. En de elektriciens komt maandag een en ander instaleren. Een accuwacht voor als we een tijdje van boord zijn en de zonnepanelen het even niet aan kunnen de generator dan even wat kan bij laden.

Klikt allemaal ingewikkeld en dat is het ook met al die elektrische stromen die er lopen. Het is natuurlijk onzin als die generator elke dag moet draaien als die het met een keer per week ook af kan of minder natuurlijk. Daar de panelen bij mooi weer, meer als voldoende leveren. Scheelt weer brandstof. En met een aantal metertjes kunnen we nu makkelijker zien wie wat gebruikt en wat laad. Ook is duidelijk te zien hoeveel energie nodig is om de accu te vullen (128 KWh) en wat je er aan energie uit kan halen (108 KWh). Moet er wel bij zeggen dat de tractie set 8,5 jaar oud is. deze draait wel op het laatste jaar.

Als we in Roermond liggen komen we er ook achter dat Suzanno even rust nodig is voor haar slijmbeurs ontsteking, en dat we met de neus in de komkommer tijd vallen. We hebben twee reizen afgeslagen omdat het echt niet ging voor Suzanno en daarna was er niet echt iets interessants bij. En het is echt heel rustig op de markt. Andere jaren rolden we er vaak nog wel wat tussen door. Maar dit jaar pakken we deze periode volop mee. Maar eens zal er weer wat in rollen. En dan zullen we er even tegenaan moeten om dit jaar weer enigszins goed te maken.

 

Reacties: 1

1
UserWim
Date / Time02.05.2015- 11:33:15

Hallo Aqaticus

Fijn dat jullie weer in de "lucht " zijn

had jullie een tijdje gemist ,maar ik wist wel dat jullie naar de werf moesten

Een prachtig verslag van jullie reis ,met de nodige problemen met de schroef

Nueen typische lekenvraag waarom nemen jullie bulkwater in?

kunnen jullie anders niet onder de bruggen door ?

waren enkel weken terug met de fiets in Panheel ,waar de Chasseur lag ,en de schipper was aan her schilderen ,natuurlijk een praatje gemaakt en vertelde ook dat het erg rustig was met het aanbod

daags erna had hij een vracht aangenomen naar Middenmeer

De Vite had ik Daar ook gezien, kunstmest was de vracht

Is dit brengen of halen ?

Nu nog een vraagje : welke waterkaart of site is het beste om jullie route,s te bekijken

verder wens ik jullie veel werk en een behouden vaart

Nieuwe reactie schrijven:

Vult u alstublieft de met * gemarkeerde velden correct in. (JavaScript en Cookies moeten geactiveerd zijn).
Naam: (Verplicht) *
email: (Verplicht veld wordt niet openbaar gemaakt.) *
Homepage:
Uw opmerkingen: *
 
Voegt u alstublieft de numerieke code in:*
Captcha
Powered by CMSimpleRealBlog
smiley smiley