a way of life

 

Start

Welkom op de site van de Travelers.

 

 

oeps we lopen achter. maar het gaat wel degeijk verder.

zondag 23 november 2014

Laden op de Yonne.

Hier mag je zelf niet laden, maar wordt de pijp door een medewerker bestuurd. Wel prettig maar als je op diepgang moet laden is het wel zaak om op te letten. Ze zijn hier eigenlijk gewend om vol te laden, van achter naar voor. Als je stop roept, dan kijkt hij je aan of het in Keulen dondert. Na enige uitleg schudt hij wat met het hoofd hij begrijpt het wel maar geeft toch nog effe aan maar iedereen laad hier vol! Ja dat zal maar wij gaan niet naar Rouen.

Eenmaal vol vertrekken we richting Parijs. Als de avond in valt stoppen we bij La Cave, waar we Hendrik en Marianne ontmoeten van de Avenir. Een avond vol gezelligheid met hapjes de BBQ aan en een glaasje wijn. Het is al een tijd donker voor we alles weer aan boord leggen.

De volgende ochtend geven we de wekker eerst maar even een klap op de kop. Uurtje later graag. Als we eenmaal op pad zijn hobbelt het  lekker naar beneden. Er loopt een klein stroompje. Alles vaart op rolletjes, althans tot we beneden in de sluis van Port a l’ Anglais liggen. Suzanno roept me, kom snel, ik heb een alarm en snap niet waar die weg komt. Eenmaal achterop was het alarm weer weg en kon ik niets ontdekken. Dus weer naar het voordek en gooi het touw van de bolder. Ik loop naar achter en Suzanno vertelt me, dat het alarm weer terug is. Ik hoor het nu ook. We blijken hebben geen roer te hebben. Dat wil zeggen het is het volg alarm van de roeren. Snel naar beneden de machinekamer in en ik zag het direct. Het tussenlager lag eruit. Het noodstuurwerk aan gezet en hiermee de sluis uitgevaren. Op naar de palen om vast te maken. Gaan het daar verder onderzoeken wat te doen. Als we op de palen liggen sleutel ik alles eraf en haal het voor zover mogelijk is allemaal uit elkaar. We kunnen hier de auto niet aan wal zetten. Suzanno kijkt naar huurauto’s in de buurt en ik bestudeer wat er aan de hand is. Er blijkt een zeeger ring kapot. Tja waar halen we die zo gauw weg. Het is natuurlijk geen bouwmarkt maatje.

We liggen hier in Parijs dus zal er vast wel een bedrijf zijn. Nou niet dus, althans niet in onze omgeving. We komen al snel in Conflans uit en dan ook nog een internetbedrijf. We besluiten het maar in NL te bestellen en die sturen het met een koerier wel deze kant op. Zo gezegd zo gedaan. Met het weekeind voor de deur kan het spannend worden, wordt het zaterdag of wordt het maandag. Kroon die het zekere voor het onzekere neemt stuurt twee modellen naar ons toe met bijbehorende zeegerringtangen. Als we maandags nog steeds niets op de track en trace zien gaan we bellen en maar vast naar het postkantoor. Tot onze grote verbazing meldt de man op het postkantoor: “ja die is vanmorgen hier aangeboden, maar dat accepteren we niet, want dat was van de concurrent TNT.  Dus die gaat terug naar de verzender.

Grombelde grombel wat nu. We proberen een telefoonnummer van het TNT hoofd distributiecentrum in Parijs te bemachtigen. Dat valt nog niet mee. Een norse kantoorjuf van TNT, die er niets van begrijpt geeft aan, dat de verzender dit alleen maar kan veranderen. Nou was Kroon er ook al mee bezig het pakketje tegen te houden, zodat het Parijs niet zou verlaten. Met veel pijn en moeite kwamen we achter het juiste distributiecentrum. Op de gok ernaar toe en dan is een wereldstad als Parijs groot. We besluiten een taxi te nemen. Echter er is niets bij ons in de buurt. Dan maar lopen, lopen en nog eens lopen. Een bushalte, ja die gaat de goede kant op. Mis deze slaat af en we komen er niet dichter bij eerder verder af. Dan maar weer lopen. We krijgen aardig wat km in de benen en uiteindelijk komen we dan aan bij het bewuste distributiecentrum. Nu nog iemand vinden die ons kan helpen. Met de juiste codes lukt dit en weten ze het pakketje te traceren. Die rijdt nog door Parijs gelukkig. Nu de hamvraag, wanneer komt die weer hier binnen. Tja, dat wordt pas heel laat in de middag als we pech hebben pas ‘savonds. Om te voorkomen, dat die alsnog richting NL wordt terug gestuurd, zet hij het in de computer op blokkeren. Gelukkig, die zijn gezekerd, dat geeft rust.

Wat doen we met de tussenliggende tijd. Terug naar boord heeft niet veel zin dus besluiten we maar de stad in te gaan met de RER. Dat was gelukkig maar op 1,5 km lopen. De tijd doden in Parijs is geen straf maar Suzanno der voeten protesteerden al aardig van al dat geloop deze morgen. Eerst maar ergens wat drinken met een klein hapje erbij en kijken wat er allemaal nog mogelijk zou zijn en wat onze voeten nog aan kunnen. De middag komen we goed door en gaan pas in de avond terug naar het distributiecentrum. Zo gauw de man ons ziet komt hij naar ons toe, en zegt het is hier gearriveerd. Op kantoor moeten we ons nog even identificeren of we ook echt die mensen zijn die we beweren te zijn. Vervolgens krijgen we het pakketje mee en gaan richting schip. Onderweg eten we nog bij een Italiaan. Zeer verzorgd zaakje en bijzonder lekkere verse producten. Eenmaal aan boord is het al bijna bedtijd. Toch nog  even de boel in elkaar zetten en een borg voor het tussen lager gezet, zodat die er niet zomaar weer uit kan lopen. Snel een test en alles lijkt goed. Dus morgen kunnen we weer op pad.

Het is een noodoplossing maar als die het houd tot aan Nederland zijn we dik tevreden. We varen door de stad Parijs op weg naar Bougival. Even voorbij Saint Denis komt er steeds meer lawaai vanuit de machinekamer. Als ik er ga kijken kan ik niets voelen of horen. Terug in de stuurhut hoor ik nog steeds een onaangenaam knisperend geluid. Het is nog maar een klein stukje naar Bougival, maar  naarmate we dichter bij Bougival komen wordt het geluid luider en luider. De kogellagers van het tussen lager hebben het erg zwaar. Als we in Bougival aan komen zetten we gelijk de auto aan de wal en sleutel ik het tussen lager er weer af. De speling is veel te groot geworden. We bellen kantoor om aan te geven, dat het effe niet meer gaat en we voor een definitief goede oplossing naar NL moeten.

Woensdag op weg naar Nederland. Het tussenlager ligt in de kofferbak. In de tussentijd dat ik van de ene file naar de andere file rijd wordt er in Nederland door Arco Vos driftig naar een oplossing gezocht. Veel bedrijven zijn nog dicht vanwege de vakantie. Dus dat loopt ook nog eens tegen. Als ik ter hoogte ben van Lille krijg ik een telefoontje, dat er een lager is gevonden. Papendrecht Hydro Marine, dit  wordt de nieuwe bestemming. Gelukkig is deze uitdaging getackeld. Het is al te laat om nog helemaal terug te rijden naar Parijs dus dat gaan we morgen doen. Nog snel even andere boodschappen doen onze waterkraan had het intussen ook begeven, daar moest een ander voor komen. Gelukkig is de Praxis tot 21:00 open en red ik dat op het nippertje. Overnachting in Tynaarlo en gelijk een heleboel post weer mee terug naar boord.

Nu alles weer normaal draait kunnen we er weer met een  gerust hart aan beginnen. De Seine verder af en de l’Oise op. Canal du Nord en via de Leie naar Terneuzen. Daar nog even de laatste boodschappen aan boord gehaald en hebben we vervolgens een goed tij naar Hansweert. Op naar Veghel. Dit begint op werken te lijken. Snel snel snel. Eenmaal in Veghel worden we de volgende dag gelijk gelost. Tijdens het lossen komt er een bobcat in. De man die dit apparaat bedient is er heftig ruig mee. Piet vraagt of het iets rustiger kan. De man doet niets met dit advies. Suzanno waarschuwt hem ook nog een keer nadat hij wat spanten heeft geramd en dan komt er een opmerking uit zijn mond naar Suzanno toe. “Houdt je bek teringwijf”. Suzanno, die dit niet pikt stapt naar een leidinggevende en verteld het geen er is voorgevallen. Het lossen staat even stil. De ruimwerker krijgt de kans zijn verontschuldigingen aan te bieden echter wil dit niet, dus doet de  Heus dit. De maat is vol voor de Heus. Hij moet zijn dag nog afmaken, maar hoeft niet meer terug te komen. Jammer dat sommigen denken, dat het normaal is andermans eigendom af te rossen. Sommigen hebben helaas alleen maar voeding gehad en daarmee was het dan ook wel op. 

Leeg op vrijdag en ook alweer aan de reis. Rotterdam (Vlaardingen) laden voor Nogent sur Seine.

Twee keer achter elkaar is wel erg bijzonder, maar we zeggen geen nee. Op naar Vlaardingen. Even een stop in Den Bosch snel Bosche bollen halen. Feiko en Jacqueline  wilden mee. Den Bosch Boarding zaterdag “le plus vite que possible”. Ja hoor hebben zij ze ook bij zich, de beroemde bollen. Eenmaal aan boord vertrekken we op het gemak richting Dordrecht.  Het slechte weer maakt, dat het geen stap avond wordt. Het komt met bakken de hemel uit. Zondag door naar Rotjeknor. We leggen in de Maashaven vast en pluggen in op de walstroom. Maar er komt geen prik uit. Nadat we bellen met de servicedesk komen we erachter, dat onze gegevens niet meer in hun systeem voorkomen.  Na anderhalf uur bellen en opnieuw aanmelden hebben we weer stroom. We waren zoekgeraakt in het systeem van walstroom.nl

Maandag naar Vlaardingen. Het duurt nog de hele dag voordat we aan de beurt zijn. Vlak voordat het begint te regenen komen we gelukkig vol. Het tij is verkeerd. Wij zijn gaar en we vinden het wel welletjes. Terug naar de maashaven, inpluggen en slapen. Morgen karren we wel naar Terneuzen. Welliswaar een lange dag, maar als alles goed loopt hebben we op de Westerschelde ook een goed tij. Het is 23:00 als we Terneuzen binnen draaien, maar we zijn er. Morgen een aantal kleine zaakjes regelen en dan verder richting Nogent sur Seine.

De reis verloopt vlekkeloos en gelukkig is het niet extreem druk. Alleen bij sluis Evergem was een deur aan de beneden zijde afgebroken. Met een spits kunnen we prima met de oude kleine sluis schutten. Er liggen 19 schuttingen te wachten. Als we roepen horen we eerste schutting samen met….. mooi he een Spits!

Tot het Canal du Nord vaart het vlot weg. De berichten zijn, dat het niet druk is op du Nord. Wij zijn       weer eens gepousseurd. Drie diepe voor ons en twee achter ons. Nu hebben we zelf ook een diepe boot. Niet mopperen dus. Het is heerlijk weer daar doen we het voor. Als we in Bray sur Seine aankomen worden we gelijk te samen met de Steven Roos opgelost, zodat we door kunnen naar Nogent sur Seine.  We komen op tijd voor de wal en kunnen mooi nog effe Piets verjaardag vieren. We fietsen naar het plaatselijke hotel le Beau Rivage alwaar de keuken veelbelovend moet zijn. Niets is teveel gezegd de smaken harmoniëren mooi met elkaar en de wijntjes combineren heerlijk. Al met al een smakelijke sfeervolle en zwoele nazomeravond.

We komen netjes voor het weekeinde leeg, hebben walstroom en drinkwater. Wat willen we nog meer. O ja een reis terug en ook die hebben we. We mogen naar Roermond en wel laden ter plekke. Wat een luxe positie. Eerst het ruim schoon en dan gaan we aan de buitenkant weer verder met schilderen, waar we gebleven waren. Het weer werkt mee. Suzanno, die de stuurhut in de olie zet heeft daar een leuk klusje aan. Ik ben met de autokraan bezig en de den. We schieten lekker op.

Woensdags  laden we en Suzanno vaart het schip deze keer helemaal in d’r uppie naar Roermond. Ik ben aan het roest bikken, schuren en aan het verven. We zouden het prettig vinden als we alles voor de winter nog in de verf gaan krijgen. Zolang het weer goed blijft gebeurt er elke dag een mooi stuk. Op het Canal du Nord liepen in bepaalde panden giga basinee’s, waardoor het even erg moeilijk was om de sluis in te komen. Werkelijk belachelijk zoals die sluismannen er weer mee omgaan. Lui achterover hangend met de benen op het bureau voortdurend de mobiele telefoon aan het oor zijn ze nog te beroerd om de sluis op een verantwoorde manier te laten leeg lopen. VNF en veiligheid gaan weer eens niet samen.

Dit eenmaal achter de rug speren we door België. Alleen zullen we nu toch wel zuiniger moeten gaan varen, want we hadden de bunkerboot moeten laten komen in Perronnes. We hadden het er ook over gehad, maar doordat er een tanker bij Peronnes dacht zonder te antwoorden op Suz haar oproep 3x, even te kunnen doordouwen was het haar ontschoten. Ze zorgde er echter wel voor, dat die tanker netjes achter ons moest blijven. Pas bij Obours zag ik, dat we op bijna de laatste snik gasolie voer

We kijken of er een auto kan komen, maar dat duurt allemaal te lang en ook nog eens te duur. Ja dan nog maar eens rekenen en rekenen. Toch maar 300 liter van voor naar achter gesleept. Zucht. Dat krijg je er nu van als je met de kop in de verf blikken zit en er tankers voor hun beurt willen indraaien en net doen of ze je niet horen. Maastricht moeten we kunnen halen. Even voor Luik doen we een belletje of het vanavond kan. Krijg ik als antwoord:”nee, we hebben geen gasolie. We moeten naar de werf, alles is schoon en droog. Ja dan maar in Monsin beneden Luik tanken. Als we weer gasolie hebben kunnen we ook weer iets doordraaien. We belanden nog in Born.

Donderdag door naar Roermond en ze beginnen gelijk met lossen. Dit gaat  echter niet van een leien dakje. De kraan is niet echt stil te krijgen en zwiept soms erg van links naar rechts. Er is gelukkig een monteur bij. Ze krijgen het alleen niet voor elkaar.  We zijn dan ook tot laat in de middag bezig met lossen. Eenmaal leeg kruipen we bij de Hensie en de Bon-Espoir opzij. We besluiten met elkaar gezellig uit eten te gaan en doen daarna nog een bioscoopje. Heel erg gezellig maar het eten werd wel een marathon lopen om de bios niet te missen.

We zijn ook alweer aan de reis maandag laden in Stein voor Coevorden.  Druk weekeinde zondags naar Urmond en daar hebben we ‘s avond nog een BBQ met Teus en Els en Peter en Majella. Onverwachts weer heel erg gezellig. ’s Morgens zijn we als eerste aan de beurt met laden. Eenmaal vol doen we nog een mooi stuk de Maas af. De volgende dag naar Eefde en dan door naar Coevorden.  We zijn er al op woensdag, maar worden pas vrijdags gelost.

We hebben maar kort tijd voor Groningen, want we moeten volgende week weer laden in Stein voor Soissons. Een snel reisje der bij kan natuurlijk geen kwaad en een vrij weekeinde in Coevorden is altijd prima. Maar wel weer heel erg druk. Maandags over een week laden in Stein. Ha gelukkig we hebben een paar daagjes meer dan alleen maar een weekeinde.

Dat betekent woensdags vertrekken richting Eefde. Donderdag door naar Sambeek. Vrijdag de auto aan de wal en naar het Noorden om nog allerhande zaakjes af te handelen. Een gezellige avond, want Hakse is ook nog eens jarig en zaterdag weer naar Sambeek. We doen dan nog een stuk naar Maasbracht en maken vast bij de Aude opzij. Eten gezellig en kletsen weer even heerlijk bij. Zondag varen we door naar Stein. Slepen nog snel de laatste boodschappen aan boord. Babbelen even met de Babytonga en zo is de dag zomaar weer voorbij.

No images in this gallery

Maandagavond laden en om tien uur waren we pas vol. We blijven in Stein liggen en vertrekken pas de volgende ochtend. Even bij het bunkerstation Jansen langs. En dan door richting België. De Babytonga, die is inmiddels ook vol gekomen en moet normaal gesproken ons wel bij kunnen peddelen. Zij het niet dat de Belgen er weer een bende van hebben. Klein-Ternaye pakken wij gunstig we kunnen gelijk mee met de 1ste schutting. De Babytonga  moet twee schuttingen wachten. Ivoz-Ramet pakken wij ook gunstig althans dat dachten wij. Als we met de kop tussen de deuren liggen roept de sluis ons op: “Sorry Traveler het past niet, ga maar terug het wordt de volgende schutting”. We komen nog boven Andenneseille.

Morgen de Samber, dit is ook altijd afwachten of het een beetje door loopt of niet. In het eerste stuk van de Samber zien we een politie autootje schuins achter ons rijden. Dit lijkt verdacht veel op een snelheids controle! Die Belgen zijn bijzonder. Wie gaat hier nu een geladen Spits op zijn snelheid controleren. We hebben al moeite om de toegestane snelheid te halen. Even later zijn de beide mannen weg en zien we ze nog even bij de volgende sluis. We klagen niet alles gaat soepel. We  komen zowaar nog boven Viesville. We blijven halverwege in het lange scheiding ’s pand aan een kaaitje overnachten.

We zijn de Babytonga uit het oog verloren. Ze hadden onderweg veel pech met tegenvaart. We stoppen ook nog even in Palluel voor Knoflook. Ze komen het zelfs brengen, omdat we een hele vracht hebben besteld. Wonder boven wonder is het even niet druk voor ons uit. De eerste 7 sluizen gaan niet raar. We komen zelfs nog door de tunnel. Ook al is dat met de hakken over de sloot.

De volgende ochtend keert het tij tegen ons. Derde schutting om te beginnen. Daarna wachten, wachten en nog eens wachten. Het valleitje zit helemaal vol. Gelukkig vallen er twee diep geladen pousseurs tussen uit en dan loopt het gelijk weer als een speer. Bijna alles staat groen voor ons. Tot aan Noyon  hier moeten we wachten tot bijna sluiting ‘s tijd. Suzanno had de sluiswachter al gevraagd of hij ons nog door zou willen laten. 10 voor zeven roept hij ons op. Of we nog wilden afschutten. Ja dat willen we wel. Zo gezegd zo gedaan. Alleen bij het uitvaren hobbelde er een giga bassinee naar binnen we konden er bijna niets aan houden. De Babytonga, die in middels ook bij was en achter ons in de slus lag schrok net als wij. In plaats van uit de sluis te varen werden we er weer terug in geduwd. Dat was effe heftig en schrikken. Hebben in het korte pandje nog lang door gehobbeld terwijl we vast lagen.

Johan en Gemma stonden er al, die waren op doorreis vanuit Spanje naar Nederland. Het was weer eens een gezellige zaterdagavond. Morgen zondag zal het er om spannen om in Soissons aan te kunnen komen. Uiteindelijk komen wij nog net voor 18:00 door de laatste sluis. Deze klus is weer bijna geklaard. Morgen lossen en je zult het niet geloven, maar we zijn ook alweer aan de reis. We zijn er mee in ons nopjes.

 

Reacties: 4

1
UserAlex Rietveld
Date / Time08.12.2014- 22:03:49

P.S. Ik zag nu net dat jullie naar de Punt gaan om te laden of om te repareren?

2
UserAlex Rietveld
Date / Time08.12.2014- 11:05:06

Hallo bemaning van de Traveler,

Ik heb het hele reisverslag weer met veel plezier gelezen mooie foto's, jullie zijn nu in Zwartsluis hoop weer gauw aan een nieuwe goeie reis!

Groeten Alex.

3
UserRene
Date / Time01.12.2014- 17:19:04

"Sommigen hebben helaas alleen maar voeding gehad en daarmee was het dan ook wel op."

Geweldige opmerking, maar helaas maar al te vaak waar. Het was weer leuk om te lezen over jullie wederwaardigheden.

Rene

4
UserWim
Date / Time01.12.2014- 11:55:45

Hallo,schippers

heerlijk verhaal lekker veel varen

het is voor jullie fijn om genoeg werk te hebben

fijne pakjesavond ,als jullie dit nog doen

groeten wim

Nieuwe reactie schrijven:

Vult u alstublieft de met * gemarkeerde velden correct in. (JavaScript en Cookies moeten geactiveerd zijn).
Naam: (Verplicht) *
email: (Verplicht veld wordt niet openbaar gemaakt.) *
Homepage:
Uw opmerkingen: *
 
Voegt u alstublieft de numerieke code in:*
Captcha
Powered by CMSimpleRealBlog
smiley smiley