Vroeg stoppen! Hadden we gezegd vorige keer! Even niet dus.  
We varen bijna volcontinu de Rhône op, dit was niet de bedoeling maar de omstandigheden zorgden ervoor.  
Laten we zeggen dat "Murphy ´s law" hier aan ten grondslag ligt.  
We hadden kunnen stoppen in Gervans om 18:00 uur maar we besloten door te gaan naar Salaise waar de, Picaro ligt voor een kort maar toch gezellig treffen.  
De CNR begint op hetzelfde moment met stroom draaien en we zien de snelheid terug lopen.  
Waardoor we een halfuurtje langer bezig zijn om in Sablons te komen. Het lukt ons nog om 21:08 uur door Sablons te schutten, deze hadden we voor de zekerheid besteld.  
He he alle in 7weken opgebouwde en opgekropte energie, gevolg schuimbekkende briesende paardenkrachten, die landingsrechten moesten aanvragen bij de Picaro, is er uit.  
We liggen om 21:30 uur bij ze opzij. Kletsen lekker bij onder het genot van een wijntje.  
Zondag morgen vertrekken we om 07:00 uur richting Lyon waar we de volgende afspraak hebben met de Aude.  
Het vaart lekker op er staat weer eens erg weinig stroom dus schieten lekker op.  
We zijn dan ook om 15:00 uur in Lyon.  
Zitten gezellig op het voordek in de zon een wijntje te drinken en Bennie komt met een lekker hapje.  
De auto wordt ook nog even onder dak gezet, zodat wij klaar zijn voor het kanaal.  
Deze avond gaan we in de stad Lyon gezellig uit eten en genieten van elkaars verhalen, want ieder heeft zo zijn belevenissen.  
Bennie en Rianne van lange tijd in het ijs te hebben vertoefd en wij in het koude, winderige zuiden.  
Na het eten zitten we nog even aan de koffie bij ons binnen, buiten horen we het regenen.  
Iets wat wij al heel lang niet meer hebben gezien. We gaan niet te laat naar bed, want al met al zijn we best wel moe.  
Maandag morgen lekker uitgeslapen en om 09:00 uur naar de olieboer 50 meter verderop.  
Wij hadden nog een pikhaak met een stok van 4 meter nodig ( die is in Avignon van het roef dek gewaaid ) een uur later zijn wij weer helemaal vol en hebben alle verliezen weer aangevuld.  
De Saone stroomt nauwelijks dus hier verdraaien we niet al te veel gasolie en we draaien dan ook rustiger dan op de Rhone.  
De man met de hamer komt langs, en we vinden het wel welletjes als we bij Dracee aankomen.  
Dinsdag vertrek ik om 07:00 uur en Suzanno ligt nog even tot na Macon te knorren, kennelijk hebben we het toch nog nodig. Later neemt Suzanno het van me over en ga ik ook even liggen.  
Bij Ormes komt de sluismeester met een emmer naar beneden, kwartje valt niet direct maar na wat uitleg is het duidelijk.  
We denken, dat we in Chalon sur Saone kunnen komen, maar morgen wordt er mist verwacht.  
Na wat overleg besluiten we door te varen naar sluis Ecuelles, maar dat is nog wel drie uur verder, en een erg donker stuk.  
Radar er maar even bijgezet en daar gaat ie dan maar weer.  
Ik bak in die tussen tijd een flink aantal spekpannenkoeken. Om 21:15 uur liggen we stil beneden de sluis en eten lekker een aantal pannenkoeken.  
We gaan wederom niet te laat naar bed.  
Woensdagmorgen worden we wakker van de vogels, die nu al het hoogste lied zingen.  
Ze zijn allemaal aan het oefenen voor het voorjaarsconcert. Een blik naar buiten was genoeg om me nog even om te draaien. Het zat potdicht van de mist. Om acht uur begint de zon er door te komen en vertrekken we. Het zicht is nog niet optimaal maar dat verandert snel. Het is ook glad aan dek - 2,5 C. geweest. Dat is weer even wennen, die kou en een glad dek. de rest van de dag maakt veel goed en is zonovergoten. We willen nog een stuk het kanaal op, dus dit keer geen stop in Saint Jean de Losne.  
Bij het naar binnen lopen van de sluis Poncee les Athee knalt er een stuk rot hout tussen schroef en tunnel klem. Althans dat blijkt later. Geen schroef water meer de boel zit harstikke klem. Suzanno roept mij om er naar te kijken, maar dat is niet echt een optie al drijvend half in de sluis. Echter met het weinige gangetje dat we nog hebben glijden we toch de sluis in.  
Vastgemaakt en opgeschut vervolgens met de pikhaak geprobeerd het eruit te krijgen maar vergeefs. We doen voorzichtig nog een klein klapje achter uit en we horen duidelijk aan het geluid dat het er uit schiet. Toch doen we nog even rustig aan en varen de sluis rustig uit en eerst maar op de palen af.  
We testen op verschillende toeren om te voelen of er een verkeerde beweging in het schip is ontstaan en kijken naar het schroefwater. Gelukkig ziet het er allemaal goed uit en zo voelt het ook.  
We besluiten niet vast te maken maar gaan door. We zijn om 17:00 uur in Heuilley, tanken wat water en varen het kanaal in doen nog drie sluizen en dan is de tijd ook op. Het is weer even wennen van 7 – 7 varen. Het normale kanaal ritme komt er weer in.  
De rust keert weer bij die Travelers (raceraten worden we ook al genoemd).  
De Picaro is ook leeg en heeft de achtervolging ingezet. Zij moeten in Bologne laden voor Herent (BE).  
Elke avond wordt het kouder. De eerste nacht op het kanaal - 3,6 C.  
De tweede nacht -4,5 C. Helemaal boven -5,1 C met nog een stuk ijs op de walkant van het kanaal.  
De Rayonhoofden besluiten as zondag 11mrt een extra vergadering in te lassen en de situatie opnieuw te bekijken. Ze zijn hoopvol en de rest van het parcours wordt ook verkend.  
Zaterdag beginnen we met de afvaart en bij de brug van Jorquenai gaat het mis. De brug gaat maar half open en we worden naar het andere gat gedirigeerd om het laatste stukje open te drukken. Echter voor we daar zijn lopen we bijna vast in de modder. Eenmaal in het bruggen gat duwen we de brug even aan de kant maar deze komt met de zelfde gang weer terug. Bijna raakt hij de den, doorvaren gaat niet want onze bolders en reling zullen dan in de weg staan. We maken een touw aan de brug vast en draaien iets achteruit. Hiermee trekken we de brug net over zijn dooie punt heen in de goede positie. De man die de brug draaide was er ook zat van en vroeg ons om via het schip aan de kant te komen bij zijn auto. "De brug kon hem wat". Dan maar open laten verkeer of geen verkeer!  
Er wordt bij sluis 9 door de sluisbediende een broodje gebracht een mooi moment voor de lunch.  
Wij denken aan sluis 20 te komen, maar moeten nog wel een paar sluizen doen. Sluis 16 valt in storing waardoor we ons doel niet meer zullen halen. We maken vast op het pont canal boven Foulain sluis 17 een uur eerder vrij vandaag.  
We hadden geen zin in een plek ergens aan een boom, naast het spoor. Aangezien het de beurt is van Suzanno om in de autokraan te hangen en het touw ergens vast te maken, en zij dit pertinent weigert. Heeft iets met vroeger te maken “wat ze mij heeft aangedaan” traumatische ervaring.  
 
Morgen is het zondag en dan beginnen we lekker om 09:00 uur.  

Goedemorgen,  
Gisteren vrijdag zat de laatste vrachtwagen er om 16.45 in.  
Direct om 17.00 vertrokken, want we hadden het plan om in ieder geval boven sluis Bollene te varen.  
Reden........ .volgens de vigicrue staatjes was te zien, dat er na 21.00 weinig stroom meer gedraaid wordt door de turbines bij de sluiscomplexen dus dat scheelt een aantal km tegenstroom, dus ook weer de nodige tegenwoordige zeer prijzige gasolie.  
Zo gedacht zo gedaan.......? Het zou een latertje worden +- 02.00, maar ach als je zolang niet hebt gevaren, dan heb je er weer zin in.  
Dus zo geschiedde.  
Bij Bollene aangekomen waren we een dik half uur vroeger dan we besteld hadden.  
Het liep zonder die kunstmatige stroom gewoon super.  
We hadden bijna overal zo tussen de 8 a 9 km op de teller staan en dat met 1250 toertjes, terwijl je anders 1600 toeren moet draaien om 6 te lopen  
Gelukkig was er een ander schip, die hem voor 24.00 had besteld en daardoor konden we gelijk mee 00.30 boven.  
Zo´n meevaller buit je natuurlijk gelijk uit.  
Zo dachten laten we maar doorvaren naar Chateauneuf en hem daar beneden de sluis op de palen leggen.  
Daar aangekomen ligt er een duwbak op de spitsenplek.  
Niet handig dus. Situatie uitgelegd aan de sluismeester en deze stelde voor ons naar boven te schutten, zodat we daar op de palen zouden kunnen.  
Boven gekomen alles bezet, smoordruk.  
Een afvarige duwbak, die lag te wachten om te kunnen schutten keek voor ons aan de andere zijde op de oude palen en volgens hem zou het op zijn Gronings net kunnen.  
Nou dat bleek achteraf dus op zijn Fries te zijn........ .net.  
Dus dan maar door naar Montelimar nog zo´n kleine 6 km.  
Er waren meer schippers, die dit wel een mooi plekje vonden, dus dan maar bij iemand op zij, die de auto aan de wal heeft staan, want die gaan in de regel niet zo vroeg weg.  
Zo gezegd zo gedaan.  
Heerlijk en dan maar eens naar bed 05.30......vroeg zat.......... .toch.  
Wat is dat toch voor een getik, waar komt dat vandaan, waar zijn we ook al weer.  
Oh jee volgens mij klopt / bonkt er iemand op een deur? raam?  
We schieten snel wat kleren aan om te kijken wat er aan de hand is.  
Het is 07.45 en de buurman is bezig de auto aan boord te zetten.  
Heeft zelfs zijn touwen al losgegooid en drijft, althans voor ons toch, in de verkeerde richting.  
We starten snel de motor en gooien ook los om de tocht dan maar voort te zetten.  
We zijn nu toch wakker nou ja.......we doen ons best. Er wordt thee gezet en er gaat een broodje belegd met oude kaas de oven in en dat doet altijd wonderen.  
We hebben de mazzel dat het niet mistig is ondanks dat er toch wel wat vochtige lucht hangt de hele nacht overigens al, maar er is ook een licht briesje en dat heeft altijd een gunstig effect.  
Zo te zien aan het zonnetje wordt het weer een prachtige dag.  
We zijn benieuwd wat deze dag brengen mag en vooral waar we vanavond mogen overnachten.  
Een ding is zeker het wordt niet laat!  
Gr de Travelers  

Zoals jullie weten wordt er vandaag rijst geladen  
Gistermiddag rond 18.00 naar de laadplek gevaren en ijkjes opgemeten.  
Er lag nl. nog een coaster te wachten op een loods, dus het had geen zin om eerder hier naar toe te varen, want de kade lag vol.  
Gisteren even contact opgenomen met Arles, waar de rijst vandaan komt, om te weten te komen hoe laat ze  
met laden wilden gaan beginnen.  
Meestal hebben ze geen idee van de planning  
Ze hadden dit keer echter gedegen informatie.  
Ze gaan ons vandaag met 4 vrachtwagens laden en morgen de laatste 4 en ze beginnen om 08.00  
Daar kun je tenminste wat mee, dan kun je wat plannen.  
De wekker op 07.00 gezet, tijd zat om even een vakje open te leggen een koppie thee te maken en te nuttigen en rustig aan de dag te beginnen na 7 weken te hebben stil gelegen.  
Lekker relaxed en toch ook weer lekker in het ritme.  
We slapen nog als Piet meent iets van gepiep te horen en gaat kijken wat het is.  
06.50 staat de eerste vrachtwagen in positie en wordt ik door Piet gewekt in plaats van door de wekker.  
Heel verfrissend om zo onverwachts gestrest met de ogen nog op half zeven de kleren in te moeten schieten om vervolgens in allerijl de luiken met een slaperig hoofd open te leggen.  
Geweldig dat zuidelijke enthousiasme als je het niet verwacht, omdat ze dat eigenlijk niet eens in hun genen hebben zitten.  
Als ze je melden, dat ze om 08.00 willen beginnen mag je blij zijn als de eerste vrachtwagen er is tussen 09.00 en 09.30.  
Wellicht heeft de extreme winter met zijn langdurige mistral er voor gezorgd dat de bovenkamers wat zijn afgekoeld en afgestoft, zodat ze een wat Noorderlijker werkwijze aankunnen.  
Ze hebben zichzelf overtroffen helemaal als je ook nog van de chauffeur mag vernemen, dat er geen 4 maar 6 vrachtwagens gaan komen vandaag.  
Morgenvroeg de laatste 2!!!!!!!!!!???????? We kijken elkaar overdonderd aan, wat is hier in ´s hemelsnaam aan de hand .  
Het zal ons benieuwen, want we zijn gewend, dat je daar dan nog de hele dag op mag wachten, omdat ze pas in het laatste werkuur rond 17.00 op komen dagen met die laatste 2.  
Maar goed we hebben om 07.15 de eerste vrachtwagenlading rijst te pakken en we wachten rustig af hoe het allemaal gaat lopen  
Niets is ondenkbaar hier, dat blijkt wel weer.  
Plannen............. Communiceren............... wat is dat?  
Houden jullie op de hoogte  
 
 
 
 
 
Goedenavond,  
Prijs de dag niet voor die om is zegt een goede vriend altijd.  
Dat durven we dan ook al heel lang niet meer te doen  
De 3de vrachtwagen had niet alleen rijst bij zich maar er zaten ook stukjes stoffig vet in.  
Klinkt raar, dat geef ik toe maar ik weet even niet hoe je dat het beste anders kan zeggen  
Echter niet alleen vet maar ook nog eens wat pelletjes veevoer (bix, puppyvoer) zeg t maar  
En nog een of andere graankorrel, die het meest leek op tarwe.  
Zooitje dus.  
Wij dienen een super schoon ruim te hebben voor die prachtige rijstkorrels die er in moeten vallen, worden ze vervuild met allerhande ongerechtigheden, die er niet in thuis horen door de vrachtwagens die ze brengen.  
Gefotografeerd, gebeld, gemaild alles wat je in zo´n situatie dient te doen om duidelijk te maken, dat je hiervoor niet verantwoordelijk wenst te zijn.  
We hadden al zoiets van dat kon wel eens een lange laadtijd gaan worden.  
Gelukkig viel dat allemaal nog al mee en kregen we vrachtwagen 4 en 5 ook nog  
Op de 6de hoefden we niet meer te rekenen want die moesten ze nog laden.  
We liggen vannacht dus op scherp gezien nummer 6 ons recht had moeten leggen  
De laatste 3 zullen we morgen gaan krijgen, wanneer.........?  
We wachten het maar rustig af  
Als we morgen om 17.00 vol zijn dan zijn we weer blij, dat we kunnen gaan varen.  
Het was vandaag een super mooie dag 23 graden  
We hebben lekker op ´t voordek gezeten.  
De vogels zijn volop aan het oefenen voor het aanstaande lente concert  
Heerlijk, we gaan genieten van de terugtocht.  
Er loopt gelukkig nog steeds weinig water.  
Groeten van de travelers.  

De winter is, zoals het er nu uitziet voorbij.  
De vorst, die we de laatste twee weken hadden, heeft er behoorlijk ingehakt.  
Zelfs de waterleiding onder de weg hier in Avignon bij Quai de la Ligne was enige weken bevroren.  
Afgelopen maandag 13 februari 2012 vroor het nog, maar dinsdag was de vorst voorbij.  
De temperatuur liep langzaam maar zeker, behoorlijk op waarmee we weer enige hoop op drinkwater kregen.  
De vooruitzichten waren echter nog niet goed toen bleek, dat de temperatuur van de waterleiding op dinsdag nog -12 was en woensdagmorgen nog -9 woensdag middag -4.  
De winter 2012 in Avignon was weliswaar voorbij, maar de vorst gaf zich nog niet gewonnen.  
Donderdagochtend begon de waterkraan van de woonschepen water te spuien, gelukkig.  
Dus gelijk aan de slag voor het geval het elders ook zou ontdooien en voor drukverlies zou kunnen gaan zorgen door eventuele lekkages.  
De tank van de Aviso gevuld en die van ons. De andere watertaps aan de Quai de la Ligne zijn allemaal kapotgevroren, waardoor we normalerwijze op de waterkraan van Le Pontet zouden zijn aangewezen. De buurtjes waren zo lief om ons uit de brand te helpen.  
Bij het Palais du Papes was ook een waterleiding gesprongen en de hele muur was een bevroren waterval geworden. Erg mooi gezicht maar moeilijk om op foto te zetten.  
Langzamerhand komt de scheepvaart weer op gang in Frankrijk. Lees het stuk van Annemarie van Oers van de Picaro op de nieuws pagina. Februari 2012.  
Op de Saone lag en ligt erg veel ijs waar de scheepvaart veel last van heeft soms wel tot 20 cm dik. Uiteindelijk moest de rivier gestremd worden.  
Verder zijn in de stad her en der ook waterleidingen kapot door de vorst. We hoorden van een loodgietersbedrijf, dat ze het werk hier niet aan kunnen, maar het is wel goed voor de omzet.  
Verder waaien we van tijd tot tijd nog steeds weg. Ja de mistral ben je na verloop van tijd wel erg zat. Echter ook dat wordt langzaam aan iets beter. Aankomend weekeinde wordt het warmer met voor de verandering weinig wind. Daar gaan we dus zeker van genieten.  
Het werk begint hier ook voorzichtig wat los te komen en we verwachten dat we, nu we nummer twee zijn, toch over anderhalve week wat te mogen horen wat we mogen gaan doen. Het zal wel rijst worden. Veel anders is hier niet op het moment.  
Er liggen nog steeds veel schepen hier in het zuiden en er zijn er weer een flink aantal onderweg zich ploeterend voortbewegend door het ijs.  
De vooruitzichten zijn onzeker en magertjes, waardoor er weer veel schepen ledig zullen vertrekken.  
Wij liggen weliswaar ook lang leeg, maar missen gelukkig het geworstel in de kanalen met al het ijs. De schepen op de kanalen hebben nu ook een dikke week stil moeten liggen voor het ijs, maar nu zijn ze met ijsbrekers in konvooi aan het varen. Ze doen echter nog niet de helft van het normale aantal sluizen per dag.  
Het enige probleem waar wij nog tegen aan kunnen lopen is de stremming op de Rhône en Saone medio maart van 10 dagen en niet te vergeten het altijd weer dreigende hoog water in deze periode van het jaar. Er ligt immers sneeuw genoeg in de alpen en dat wil wel weer graag vloeibaar ontsnappen als het warmer wordt. Toch nemen we die gok.  
Het is allemaal wel wat. Altijd maar weer die keuzes maken.  
Groeten de Travelers.  
 
we horen net van de Picaro dat de Ijsbreker die samen met een aantal andere schepen richting zuiden zal gaan bij de Picaro opzij ligt en lek is. Thijs houd het schip boven water met een dompelpomt. morgen moet het eerst naar de werf.

Hoi hoi allemaal.  
 
In Nederland hebben ze koorts gekregen van al het ijs, en iedereen heeft het nog maar over één ding...........  
Ik moet eerlijkheidshalve zeggen dat het mij ook wel wat doet, al kijkend naar het elf steden kruisje uit 1985 die nodig een poetsbeurt kan gebruiken.  
Maar hier op de Rhône zien we nog net geen ijs voorbij komen.  
 
Wij echter "vechten" tegen de mistral en de op dit moment daarbij gepaard gaande vorst.  
Overal om ons heen vinden we dakpannen in de stad Avignon.  
Gladde plekken van opgevroren water door gesprongen leidingen in de stad.  
Ook langs de Quai de la Ligne is het waterleidingdeel richting zomerhavenmeester gesprongen.  
Onze luikenkap (weliswaar extra stevig vastgesjord met in totaal 8 sjorbanden) danst ondanks alle voorzorgen op het ritme van de mistral.  
Onze schuit lijkt wel op de woelige baren van de Westerschelde te liggen tijdens een zuidwesterstorm.  
 
De schepen die voor ons liggen hebben enorme moeite om alles op temperatuur te houden en hebben inmiddels ook al bevroren waterleidingen en radiatoren.  
Daar is het niet meer leuk.  
 
Onze buurtjes van de Aviso, die wij met het lege schip deels beschermen tegen de mistral en de kou hadden eveneens een gesprongen radiator en een haperende kachel deze morgen.  
Uitgerekend op de plek waar wij ze niet kunnen beschermen met ons schip, omdat daar een jachtje langszij ligt.  
Ik heb even een handje geholpen.  
 
Gelukkig is het vandaag iets minder koud, maar voor het overgrote deel van de dag nog steeds flink onder nul.  
Het drinkwater raakt langzaam op bij de meeste schepen, zo ook bij ons, en we vrezen dat de leidingen bij ons op de walkant ook wel eens kunnen gaan springen of misschien al wel zijn.  
Hier in het zuiden zijn ze deze temperaturen duidelijk niet gewend en het woord voorzorgsmaatregelen staat dan ook niet op het menu.  
 
Wat wij zeiden over "overwinteren in het zuiden!!!!" wordt langzaam "overleven in het zuiden".  
 
Met deze wind komen we voorlopig hier in ieder geval niet weg.  
Het (de) kana(a)l(en) is/zijn dichtgevroren en er wordt pas gebroken als het dooit.  
Frankrijk zit in de diepvries  
 
Ook wij hebben een paar leidingen in de machinekamer, waarvan we vinden, dat die eigenlijk geïsoleerd zouden kunnen worden.  
Ondanks het feit, dat het daar 15 graden is kun je daar toch profijt van hebben.  
We gingen even achter isolatie aan vanmiddag, en wat dacht je.................. totaal uitverkocht. Overal.  
Wachttijd nieuwe leveringen 15dagen.  
 
Wat dacht je van de energie hier.  
Stroom hier in het zuiden is nu zo slecht aan de wal, dat er uit de stopcontacten niet meer dan 165 volt komt in plaats van 220 volt.  
Met als gevolg, dat veel kachel aanjagers het niet meer doen, te laag voltage!  
Men weet niet meer hoe ze het warm moeten krijgen/houden.  
Mensen staan met de auto uit de wind met de motor aan zich op te warmen hier op de kade.  
 
De Liane ligt voor de brug in Frontignan en daar doet de brug het niet, de hydrauliekolie is te dik.  
Eerder schreven we "en het water blijft maar komen" nu is het liedje iets anders "en de wind blijft maar om de tent gieren" en de temperaturen blijven maar zakken.  
Hoe lang nog???  
Groetjes vanuit een gezellig warm roefje.  
De Travelers.  
 
 
 
Sincères salutations, with kind regards, mit freundlichem Gruß, met vriendelijke groet.  
 
Piet & Suzanno Bouchier.  
De Travelers