a way of life

 

Start

Welkom op de site van de Travelers.

 

 

Nogmaals een rondje Sete. en snel weer terug voor de feestdagen.

zaterdag 16 januari 2016

Om te beginnen wensen we iedereen een Gezond en heel mooi  2016.

Met de belevenissen moeten we nog een stukje om het jaar 2015 te kunnen afsluiten.

Bij deze.

Even naar het noorden, post, gezelligheid en even ontspanning.

Terug naar boord, auto snel in het ruim en we vertrekken gelijk vanaf de Zennegatsluis. We hebben een mooi tij en varen vlotjes weg richting Lier. We schutten binnen en varen naar een mooie overnachting’ s plek. Onze nieuwe koplampen worden ’s avonds nog gemonteerd en zo zijn we straks helemaal klaar voor de kanaal stukken, die we in het donker moeten doen.

De volgende dag varen we naar Maastricht. Het vaart aangenaam via deze route (Nete en Albertkanaal) Dit hadden we nog niet eerder gedaan, maar is zeker voor herhaling vatbaar. Het is weer laat genoeg als we bij Maastricht arriveren. We gaan dan ook maar een hapje eten bij Gauchos aan het Vrijthof. Dit kan nog net voordat de keuken sluit (21:30). De kwaliteit van de producten is weer top.  We duiken nadien lekker in de mand.

De volgende ochtend konden we op ons gemakje naar Stein varen was ons verteld, maar alles is minder waar. Om 09:00 uur belt DSM Stein of we er met een uurtje kunnen zijn om te laden. Het was iets voorspoediger gelopen dan ze hadden gedacht. Wij hebben zeker een uurtje nodig om er te komen, dus motor starten en varen maar. Als we bij de laadkade arriveren, komen er net drie vrachtwagens aan rijden. Snel openleggen en de eerste twee worden er rap in gekiept. Even verhalen en nummer drie en vier, ja nummer vijf komt er ook al aan. In een mum van tijd zijn we vol en we liggen nog goed ook en dat terwijl we onder het schuifje moesten laden. De mobiele kraan stond wel voor de zekerheid klaar om eventueel wat scheef gevallen lading recht te leggen. We krijgen de papieren en kunnen terug naar Maastricht. Hier krijgen we Klaas Jacob, een kennis aan boord, die een stukje met ons meevaart.

Na de traditionele tankbeurt bij Nautica Jansen vertrekken we weer richting het Zuiden. We wilden via de Maas en de Ardennen, maar de Fransen hebben de stremming van de Franse maas verlengt met 10 dagen. Dus wordt het helaas weer eens de Samber dwars door België. We pakken de Schelde en draaien boven Pont Malin kanaal de Saint Quentin in. Vaart lekker rustig.

Het is zaterdag, en zondag varen we het laatste stuk naar de Tunnel. Hier zijn we om een uur of 15:00. Er ligt al een Kajak met Zijspan. Rick een Amerikaan uit Texas. We nodigen hem uit voor een borrel en een hapje eten vanavond. Klaas Jacob pakt deze middag een verfkwast en zet het gangboord netjes in de verf, die wij al voorbewerkt in de menie hadden staan. Zo knutselen we de middag lekker op ons gemakje door. ’s Avonds hebben we een gezellige avond met Rick, die al vanaf Duitsland aan de peddel is. Het heeft inmiddels al heel wat beleefd, maar dat ontmoedigt hem niet om zijn doel te willen bereiken. Noord Afrika.

Maandag kunnen we uitslapen en om 10:00 uur trekt de Ram ons door de tunnel. Rick de kajakker, die we achter ons hebben op sleeptouw zullen we maar zeggen, die nemen we gewoon mee naar de volgende sluis. Het hele pand hangt hij achter ons. Zo heeft hij voor de verandering eens een makkelijk traject, want de rest zal hij toch zelf moeten peddelen naar het Zuiden.  We laten Rick achter bij sluis Lesdins. Wij varen nog door tot voorbij Tugny et Pont sluis 25. Bij Jussy knopen we boven de sluis vast, eten een hapje en gaan op visite bij de buren van de Vincita. Een heel gezellig avondje, waarbij we het geluk hebben hun stoere boys ook nog even te zien.

De volgende dag weten we in Pinon te geraken, alwaar we Klaas Jacob de volgende ochtend woensdag 11 november op de trein zetten. Dit is hier in Frankrijk voor ons een vrije dag. Ook de dienstregeling blijkt ietwat anders dan normaal, maar het lukt ons om hem weliswaar via Parijs naar Nederland te krijgen. Klein ommetje, maar toch wel de snelste weg. Het was super gezellig met hem aan boord en hij vond het een prachtige ervaring.

Donderdagmorgen gaan wij weer met zijn tweetjes op pad verder richting Berry. Het weer is nog altijd lekker aangenaam en droog en zonder jas nog steeds prima te doen, terwijl het al November is! Het pand naar Berry, waar altijd een lekker stroompje op de kop staat, daar loopt dit keer helemaal geen stroom. De rivieren staan hier ook allemaal erg laag. Water tekort dus. We zijn dit keer heel vlot in Berry en doen zelfs nog een stuk omhoog in het valleitje. Er is helaas ook redelijk wat tegenvaart, waardoor we niet meer in het lange pand naar Reims komen. We moeten eigenlijk nog wel boven Wez komen anders is het aan modderen voor de nacht. Het gaat wel maar je blijft vaak een meter of drie van de kant verwijderd.

We hebben toch wel een klein beetje haast, net echte schippers ;-).  We willen toch proberen om met de feestdagen in de noordelijke regionen te zijn (Groningen) en natuurlijk voordat de Silo’s sluiten weer geladen te zijn. Dat is zo om en nabij de 15de december in Frankrijk. Dus dat wordt lossen in Sete en gelijk rechtsomkeert met of zonder vracht. Het laatste zal voor 99% wel het meest waarschijnlijke zijn. Het is nog een lange tocht waar nog van alles kan voorvallen.

De panden met de waterplantjes zijn dramatisch met een snelheid van 2.0.  #^%**##!!# Gelukkig komen we zonder al te gekke vertraging en zonder problemen boven. De temperatuur zakt in de nachten al wel een beetje onder nul, maar overdag is het nog altijd zeer aangenaam.

De Safari, is ook al mooi op stoom en inmiddels vlak achter ons, die loopt zo een dag op ons in tijdens die 7 dagen in het kanaal. Op de Saône hebben we te maken met mist veel mist. We komen tot aan Ormes en de Safari knoopt bij ons opzij vast. Morgen is er weer een dag.

We starten om 06:00 uur en ook nu is het weer mistig en weer ver onder 0. De touwen stijf bevroren, maar we hebben een lang pand van 50 km voor de boeg. Die krijgen wel de tijd om te ontdooien, dachten we! Niet dus het blijft tot ver voorbij Dracee pot dicht van de mist. We komen opvaart tegen zonder radar. Aan de rode kant van het water. Ze varen van paal tot paal en de vrouw staat voorop om manlief van info te voorzien.  Brrrrrr nog altijd -7 graden. Dit zijn altijd de minder mooie momenten van het varen. Kort daarachter nog een spits die zijn voorganger probeert te volgen. Wij hadden het wel geweten. Lekker onder de wol blijven en wachten op betere tijden. Ondertussen varen ook wij wel weer door die verrekte mist, maar dan met radar en geen vrije ochtend dus. Vlak boven Lyon is de mist weg en schijnt volop de zon alsof er nooit iets van mist was. Deze dag varen we nog door tot aan sluis Vaugris en vinden het dan wel weer mooi geweest. Morgen is er weer een dag.

De Safari die binnen op ligt is er bijna, die moet in Salaise zijn. Dus wij maar buiten op. Kunnen we op tijd vertrekken. Dat doen we dan ook. We varen die dag gestaag de Rhône af. Er is bijna geen vaart dus het gaat voorspoedig. Alleen bij Bollene treffen we het even slecht. Daar is het effe druk met opvaart en  moeten we haast een uur wachten. Beneden de sluis knopen we het schip vast. Het zijn K palen hier, het past allemaal niet! Door naar de volgende palen, daar past het wel maar trekt en duwt de neer het schip voortdurend heen en weer. Uiteindelijk hobbelen we zo door de nacht. De volgende keer maar een uurtje door voor een betere plek.

Na een belletje met de ontvanger blijkt, dat we deze week niet meer leeg zullen komen, dus we hebben ineens weer tijd te over. Vanaf Bollene varen we een stuk binnen Saint Gilles op het kanaal, en doen daar nog de oversteek met de Vidourles  Dan is het ook weer mooi geweest.

 

Morgen naar Frontignan door de brug en lekker weekeinde houden. Het zonnetje schijnt geen wind korte broek aan en lekker zonnen. De mensen hier verklaren ons voor gek, want zij lopen hier in winterjas. Maar alle gekheid op een stokje, het is echt lekker uit de wind in de zon.

Vanavond wordt het pizza avond en morgen willen we mosselen eten. Ook gaan we nog even naar Montpelliers om iets voor de computer te zoeken. Frankrijk neemt echt het zekere voor het onzekere na de aanslagen in Parijs. Overal zien we extra Agenten en Security personeel rond lopen bij warenhuizen bij belangrijke gebouwen, grote supermarktterreinen. Het kleinste handtasje wordt gecontroleerd.

Ergens tussendoor willen we ook de voorraad weer op peil brengen. Zondagmiddag/avond door naar Sete om maandagmorgen te kunnen gaan lossen. We wilden ook nog bij een restaurantje langs le Poisson Rouge aan Frontignan Plage een tip van de Compaan Daar hadden we echter pech. Ze  hadden die avond een grote groep, de hele tent was afgehuurd. Voor de volgende keer dan maar. In ieder geval hebben we een lekker en rustig weekeinde.

Zondag maken we vlak voor het donker los en varen we naar de losplek. De lucht kleurt heel speciaal bijna onnatuurlijk maar vreselijk mooi rood. We maken het schip klaar voor morgen. Het lossen gaat hier altijd op zijn gemakje, geen bobcat maar twee man gewapend met veger en schep en dat werkt net zo mooi. Gelukkig hebben de mannen geen pauze en zijn we mooi op tijd leeg. Even de papieren regelen en snel dicht leggen en zo komt er weer een einde aan een lange reis. 

We keren het schip en gaan terug naar Frontignan, alwaar we nog even moeten wachten op de Hefbrug die alleen om 16:00 draait. Er is geen werk hier, dus dat wordt gelijk noordwaarts. We hebben nog een dik uur als we in Frontignan liggen, tijd voor kleine klusjes.

Ondertussen zijn we aan de reis. We moeten wel een “klein  stukje” leegvaren. Dikke 900 km naar Chalons sur Marne aldaar mogen we laden op 15 december voor Herent. Als alles gaat lukken ook nog voor de Kerst lossen. Dat betekent stevig  doorvaren. Op 5 december zou er het lichtfeest zijn in Lyon maar dit evenement is helaas gecancelled.

Dus geen daytripstop Lyon dit keer, maar wel zo varen, dat we voor de nacht in Lyon liggen, zodat we wel even ergens lekker een hapje kunnen gaan eten. We doen niet aan Sinterklaas dus trakteren we onszelf op iets anders. Suzanno gaat een eettentje uitzoeken in het doolhof aan mogelijkheden. Dat doet ze dan ook vol overgave. Het wordt een restaurant met veel vis op de kaart Cuisine et Dependance Acte 2 van Chef Fabrice Bonnot.  Sfeervolle ambiance, vriendelijke maar wat snel en binnensmonds sprekende bediening, maar de producten werden overheerlijk bereid. Piet was uiterst verrast, dat ondanks het formaat van de gerechtjes (voorgerecht met coquilles, hoofdgerecht met Tarbot en nagerecht met gegratineerde ananas) die er zeer bescheiden doch smaakvol uitzagen, hij nadien thuis niet in de kasten hoefde te zoeken om een nog wat onvoldaan gevoel te moeten weg werken.  Het was een uiterst gezellige en voor de smaakpapillen zeer geslaagde avond.

De volgende dag 04 december varen we door naar Ormes. Dan nog een klein dagje rivier en daarna wordt het weer voor een week pruttelen door het kanaal. Het weer houdt zich buitengewoon goed. Er staat zo goed als geen wind en de panden staan goed op peil. Wat wil een mens nog meer. Over 6 dagen liggen we in Chalons sur Marne.

We zouden alleen maar bij daglicht varen, maar alles wordt natuurlijk ietwat anders als we de 15de willen laden en ook nog voor de Kerst willen lossen. Dus op camera’s  met het kunstlicht scharrelen we ook een paar uur in het donker per dag. Het wordt alleen wat lastiger als we wakker worden met mist. Mist overdag gaat nog maar als het donker is, is het geen aanrader. Dan wordt de moeilijkheidsgraad toch aanzienlijk omhoog geschroefd om er dan ook nog recht voor de sluis te geraken. Zo nu en dan komen er woorden voorbij, die niet voor herhaling vatbaar zijn. Gelukkig beperkt de mist zich tot twee ochtenden en een avond. Verder zonovergoten mooi weer. Als we in Chalons aankomen is dat nog net voordat het donker wordt. Ballast eruit, auto aan de wal, ruim schoon spuiten en een dagje laten drogen. Zo hebben wij zondag lekker de tijd om de kerstmarkt te bezoeken in Chalons en nog even wat verse spulletjes in te slaan.

Natuurlijk maken we van de gelegenheid gebruik om gelijk wat typische Franse lekkernijen, zoals kaasjes, pate en croute, maigret, wat foies en nog wat wijntjes en bubbeltjes te kopen voor de Kerstdagen als we in het noorden van Nederland zijn, want daar gaat het steeds meer naar uitzien, dat we dat kunnen gaan halen. Blijft alleen Herent nog een onzekere factor voor wat betreft de exacte lossing, maar ook dan is het autootje een uitkomst. Dus met de Kerst zijn we in ieder geval bij de Familie.

Maandag staat de controleur bijtijds naast het schip en de man van de silo komt ook gelijk en pakt een touwtje aan als we even verhalen naar de laadpijp. Voor ik er erg in heb, lig ik op mijn achterste. Het is inmiddels gaan vriezen en spekglad geworden op het voordek. Tijdens het laden zien we de gladheid gestaag groeien in het gangboord naar achteren. We komen steeds verder achterover te liggen en het wordt steeds lastiger om tegen de bult op te moeten klimmen. Om 09:45 zijn we vol en krijgen direct de papieren mee en kunnen dicht leggen. Snel de auto in de garage en gas op de ket.

Normaal gesproken moeten we nog boven komen in het valleitje van Condé en dan pakken we de tunnel ook even mee. Echter  mist dreigt roet in het eten te gaan gooien. We zien het voorschip haast niet meer en het is al roetdonker. De koplampen geven geen profijt. Alleen de verlichting op de zijkant, die geeft enigszins houvast. We komen met de hakken over de sloot door de laatste sluis Vaudemange in de opvaart. Nu nog naar de tunnel. Dit is een lastig verhaal, want aan de radar hebben we niets, te hoog voor de bruggen. Eindelijk is daar de tunnel. De lichten zijn weliswaar gedoofd, maar we passeren hem toch maar. Aan de andere kant is het helaas ook heftig mistig dus knopen we daar maar vast voor de nacht. Het is mooi geweest. We hebben geen zin om nog eens anderhalf uur te moeten knoeien.

Morgen is er weer een dag en dan maar eens zien of we er af komen zeer waarschijnlijk niet. Daar liggen we ietwat te diep voor om de sluizen vlotjes te kunnen doen. We stranden voor  de laatste drie sluizen. Morgen van Berry au Bac naar kanaal de Abbecourt en dan Du Nord.

We kiezen deze keer echt voor du Nord, omdat we nog wat knoflookstrengen willen kopen, 5 gerookte en 5 naturel met 20 bollen per streng. Er zijn namelijk nogal wat liefhebbers in NL, die ze bijzonder lekker vinden.

Als we boven Sempigny zijn zien we ook een Canal du Nord schip naderen, de Olayla. We passeren Sempigny vlotjes en melden, dat we Canal du Nord willen in draaien, maar we krijgen geen reactie.  Wij varen het kanaal uit om Canal du Nord in te draaien. We zien, dat wij met een beetje gas erbij makkelijk voor hem bij de sluis zijn.  Nogmaals melden we ons en dan draaien we Du Nord op en roepen tegelijkertijd de sluis . De sluismeester zegt tegen ons, dat er een ander schip zich al heeft gemeld. Ja maar die is er nog niet en wij wel en wij roepen pas als we er zijn. Oké, dan staat die klaar voor jullie. Dat dachten wij ook. Soms is de een wat eerder en de andere keer is de ander wat eerder. Nu is die ander wat later.

De Olayla zal wel niet blij zijn met ons, maar ja dat waren wij ook niet toen hij ons afgelopen zomer opzettelijk door de touwen voer, omdat hij een meningsverschil had gehad met iemand van de club en wij die vlag voeren. Dan is deze actie toch een stuk minder bedreigend voor het menselijk lijf.

Canal du Nord doen we deze keer echt in een record tempo, binnen anderhalve dag. Dit hebben we nog nooit eerder mee gemaakt. Bij Palluel komen ze de knoflook met de auto brengen, dus alles loopt gesmeerd. De dag is al aardig gevorderd, waardoor we moeten beslissen of we via de Schelde gaan of via de Leie. Bij de laatste maken we meer kans nog voor zondag België door te zijn en niet voor een sluis te stranden en verplicht zondag te moeten houden. Dus bestellen we voor de zekerheid Douai om die na sluiting ’s tijd nog te kunnen doen. We komen er echter gelukkig nog voortijdig door. Zo kunnen we op naar Don voor de overnachting. Dat is toch nog een aardig stuk winst.

De volgende ochtend gaan we als eerste de sluis in en dan gebeurt er het onwaarschijnlijke. Alles voor ons zit vol met grote schepen. Drijven, drijven en nog eens drijven. We moeten ook nog bunkeren in Menen, maar met het schuitje op zij hebben we daar niet al te zeer verlies van. We vernemen ook nog eens,  dat sluis Sint Baafs Vijve er om 18:00 uur mee stopt in plaats van 22:00 uur op zaterdag, zoals we dachten. Krijg je er van als je het niet checkt. Dat is balen. Al die verschillende tijden ook in zo’n klein landje. In Comien ook nog eens controle van de waterpolitie met de auto, ze komen er net aangereden, dat kan er ook nog wel bij. Nog meer vertraging.  Of je het geloven wil of niet om 17:40 uur liggen er 3 schuttingen boven Vijve en wij kunnen nog net met de eerst volgende mee. Daar passen we nog net bij. Zucht en wat zijn we toch een mazzelaars. Nu hebben we nog het hele stuk door naar Merelbeke, zodat we zondag deze sluis gewoon kunnen passeren. Het wordt echter wel weer een latertje.

Maar we mogen uitslapen, want als we het tij pakken om 09:30 op de Neerschelde dan komen we tegen donker in de buurt van  Wintam. De rivier komen we met al zijn scherpe bochten weer heel erg mooi door. De Zennegatsluis draait niet op zondag althans maar tot 13:00, dus knopen we op de drijvende stijger boven Wintam vast.

Morgen vroeg varen we met een mooi tij naar de palen beneden de Koeiestaart en wachten we tot we naar binnen kunnen. Suzanno gaat vandaag naar Groningen voor een crematie. Haar ex schoonmoeder is overleden, waar ze een goede band mee had, een hele lieve schoonmoeder en daar wil ze erg graag naar toe. We zetten aan de binnenzijde van de sluis de auto er af en vaar ik naar Herent. Suzanno heeft een lange rit voor de boeg en vanavond ook nog weer terug. Ik ben op tijd in Herent en morgenvroeg lossen was de planning. Bij aankomst zegt de buurman, dat ik gelijk moet lossen. Dat past mij eigenlijk niet nu ik alleen ben. Eerst maar met de papieren naar kantoor en daar zegt inderdaad het eigenwijze baasje, ja jij moet straks lossen. Is goed, maar kun jij me dan een mannetje leveren om effe te helpen met open leggen en daarna ook weer dicht. Hij kijkt me aan alsof hij het in Keulen hoort donderen. Ik zeg, ja mijn vrouw is vandaag afwezig door een crematie en is morgen weer terug. Zal kijken zegt hij, maar jij gaat lossen. De buurman, die eigenlijk voor mij is helpt me allervriendelijks met de luiken en plots mag alles weer dicht. De buur moet toch eerst lossen. #@!&*%^$&&* wel heb ik ooit. Dit slaat toch echt nergens op. Wat een ongelooflijke hork is deze man. Die zit gewoon schippertje te pesten. Kennelijk heeft zijn vrouw thuis de broek aan. Suzanno belt rond 19:30, dat ze weer op de terugweg is. Ze heeft er allerverschrikkelijkst weer bij. Heftige regen en loeiharde wind. We hebben regelmatig via de mobiel even contact en om 00:30 is ze gelukkig weer veilig terug. Een rit van 5 uur terwijl ze er ’s morgens 3.5 uur over had gedaan.

Dinsdags lossen we en zo zijn we mooi voor de Kerst leeg. We varen nog terug naar de Zennegatsluis. Autootje aan de wal en woensdagmorgen rijden we al lekker naar Groningen. Zo lekker even een paar dagen ontspannen. Alhoewel er nog genoeg geren en gevlieg aan vooraf gaat. Echter de gezelligheid ontbreekt zeker niet. Even op de koffie bij Hakse en Mieke in Tynaarlo, verjaardag ’s visite bij Bonnie en Rika in de Punt, heerlijk saampjes gechineesd met Pris haar ouders erbij    Hottubje onder de sterrehemel met Bart en Pris. Eerste Kerstdag heerlijk relaxed met Bart en Pris allerhande lekkernijen bereid en gesmikkeld. Donderdags voor Kerst nog een Ipadje aangeschaft voor de Schaapjes waar we een persoonlijke spoedcursus bijgeven op 2de Kerstdag. ‘s middags bezoeken we Berry en nemen gelijk wat nwe dekbedhoezen mee. We maken een lekkere maaltijd met aardappeltjes, spercieboontjes en overheerlijke lamscoteletjes vooraf gegaan door kleine slakkenhapjes en tomaatjes met mozzarella.

Derde Kerstdag zijn we in Leeuwarden bij Harry en Johan. We hebben het nog uitgebreid over zijn moeder en de mooie dienst die door Johan is verzorgd. We nuttigen met elkaar een heerlijke en gezellige maaltijd en treffen Joyce ook nog even, die het op het moment ook niet makkelijk heeft nu haar moeder, de zus van Harry, zo ziek is. Het zijn verdrietige en zorgwekkende tijden. Die avond rijden we met rustig weer  terug naar boord.

Maandag varen we via de Nete omhoog richting Klein ter Naye, dinsdag ook nog een stukje en maken hem dan vast in Maastricht alwaar we alvast de nodige boodschappen doen voor de lange reis die komen gaat. Dat wil zeggen Piet doet de zware boodschappen en ik gun mezelf eens de tijd om een kijkje te nemen in de uitverkoop en een paar lichte boodschapjes mee te nemen. Woensdag varen we naar de laadplek en laden we dan voor Sete.

Donderdag de laatste dag van het Oude jaar zijn we lekker met zijn. We besluiten, heel ongebruikelijk voor ons, eens een keer geen oliebollen te bakken. We zetten lekker wat hapjes klaar voor het moment suprême en een bubbeltje voor de toost op het Nieuwe jaar. We gaan dit keer uitgebreid uit eten bij het favoriete restaurant van ons, Gaucho. Als we binnen komen worden we hartelijk ontvangen en een aantal kennen ons daar dan ook al. We nemen vooraf een zalige salade met palmharten en avocado. Piet zijn favoriete Beef Anchos en ik een lamscarre. Dit alles geflankeerd door een mooie Argentijnse Malbec Colome. Dit rode vocht is echt tongstrelend. We besluiten met een heerlijk chocolade dessert een likeurtje en slenteren dan terug aan boord. Het laatste anderhalf uur kijken we het jaar uit, met een prachtig uitzicht op het vuurwerk van Maastricht. Daar gaan weer heel wat miljoenen de lucht in. Vrijdag lekker rommeldagje en zaterdag, nadat we bij Nautica Jansen de bunkers weer vol hebben laten lopen en Piet en Rudi een voorspoedig 2016 hebben gewenst, gaan we weer onderweg naar het zonnige zuiden. 

 

Reacties: 1

1
UserRene
Date / Time17.01.2016- 14:01:47

Voor jullie ook nog de beste wensen, leuk om weer een verslag te lezen en de fraaie foto`s te kunnen bekijken.

Nieuwe reactie schrijven:

Vult u alstublieft de met * gemarkeerde velden correct in. (JavaScript en Cookies moeten geactiveerd zijn).
Naam: (Verplicht) *
email: (Verplicht veld wordt niet openbaar gemaakt.) *
Homepage:
Uw opmerkingen: *
 
Voegt u alstublieft de numerieke code in:*
Captcha
Powered by CMSimpleRealBlog
smiley smiley