a way of life

 

Start

Welkom op de site van de Travelers.

 

 

Even bijpunteren op onze ligplek De Punt

donderdag 29 januari 2015

 

Even bijpunteren en nog veel meer.

 

Waar waren we ook al weer gebleven. Er moest gelost worden in Soissons en ja dat verliep heel gladjes. Na te hebben schoon gemaakt laten we alvast de ballast er in lopen.

We moeten namelijk naar Courmelois om te laden voor Roermond. Daarnaast hebben we ook nog eens een paar mooie dagen voor de boeg. Dat komt goed uit, want we hebben nog wel een paar vierkante meter te gaan. Het is oktober en hebben overdag nog 27 graden. Verven dus en de BBQ mag ook weer overuren maken

 

Na het ballast zetten besluiten we in Soissons een hapje te eten. Leuk zaakje, vriendelijke bediening en een simpele doch smakelijke maaltijd met een bijzonder lekker wijntje. Als we terug komen buurten we nog even bij Piet en Anne van de Babytonga en hebben zo een gezellige avond met elkaar.  

Dinsdag maken we ons op weg richting de Champagnestreek. Bij Berry au Bac stoppen we iets eerder, want Ad en Suzanne zullen daar ook arriveren, komende vanuit het Canal des Ardennes. Even gezellig bijpraten en hun nieuwe schuifluikenkap bewonderen en dat ziet er strak uit. Daar zullen ze heel veel plezier van hebben. Dat is echt zo’n investering, waarvan je achteraf altijd zegt “hadden we dat maar jaren eerder gedaan.”  We eten daar een heerlijke door Suzanne bereide vismaaltijd mee en er wordt weer honderd uit gekletst over letterlijk van alles en nog wat. Altijd jammer als we alweer zo snel afscheid moeten nemen. 

Woensdag komen we tegen de avond nog op de plek van bestemming, maar wel veel, heel veel later. Hier stoppen ze om 18:00 uur met schutten. Sluis Wez echter was kapot en er lag nog een schip in. Steen op de drempel aan de beneden kant. Het is 19:30 uur als ze ons heel attent toch ook nog door de sluis schutten. We liggen dan ook niet bepaald vroeg vast. Snel de pompen aan en de ballast er nog uit.  

De volgende ochtend auto aan de wal en we beginnen met klussen. We hebben lekker een paar dagen voor ons zelf en hoeven pas maandag te laden. 1 schip per twee dagen. Dit heeft te maken met, dat ze een hele dag nodig hebben om het kaf van het koren te scheiden. Dat geeft ons mooi de kans om het een en ander in de verf te krijgen. We hebben een mooi laag kantje en we kunnen hier ook nog eens rond en mooie hoekjes voor de kop en de kont. Zo gezegd zo gedaan. Er is weer heel wat gereed gekomen.

 

Maandag zijn we de hele dag bezig met laden. We besluiten om hier te blijven liggen want daar waar we anders komen te stranden zijn geen bolders. We besluiten nog even naar het natuurpark te rijden. We maken daar een heerlijke wandeling tussen de kronkelbeuken. Heel bijzonder hoe deze bomen zich door de tijd heen hebben ontwikkeld. 

 

Dinsdag morgen maken we ons op pad. We hebben een lekkere volle bak bij ons. De weg voert ons via Abbecourt, Canal du Nord overdwars door Belgie, Maas af en op naar Roermond.  Het is een rustige maar voorspoedige reis. Alleen in Roermond doen ze even moeilijk met wanneer te lossen. Terwijl ze zoals gewoonlijk al een paar dagen op de hoogte zijn van onze komst. Dit keer worden we niet gelost met de draadkraan maar met de hydraulische kraan. Op zich gaat het goed maar zo nu en dan drukt hij wel heel erg hard met de bak. Eenmaal leeg, schieten we bij Teus en Els op zij.  

Wij nuttigen gezamenlijk de maaltijd in het restaurant alwaar we al vaker een goede maaltijd hebben genoten met elkaar. Het is dan ook weer een hele gezellige avond.  

De volgende dag gaat Suzanno met de trein naar Amsterdam om bij neef Berry een verhuizing voor te bereiden. We zijn in die tussen tijd ook weer aan de reis en moeten laden in Antwerpen voor Vailly.  

We gaan dit doen tesamen met Bart van de “Testudo”. Het wordt zijn eerste reis op de ex “La Vie” die hij afgelopen zomer heeft aangekocht. Er is al veel gebeurd op het scheepje en we kennen het schip dan ook amper terug. Hij is enorm trots en vooral heel enthousiast. We varen eerst maar eens samen richting Genk alwaar we nog bezoek hebben gehad van Ben en Lieneke.  

Dat is ook al zo’n leuk en enthousiast stel. Ze hebben in Friesland hun tjalk in de verkoop om straks op een Spits te gaan varen. Ze zitten in de voorbereidende fase en hebben nog wat klankbord nodig voor hun nieuw op te bouwen toekomst. Ook Bart kan ze over veel zaken, die hij net allemaal ervaren heeft vertellen. Ze zijn blij met al deze nieuwe info en gaan tevreden op pad en verder op zoek naar een passende Spits.    

De volgende dag landen we in het Asiadok. We hebben even de tijd, voordat er geladen moet worden. ’s morgens  ’s verhalen we even. De buurman waarbij we op zij liggen gaat er vast tussen uit, daar hij aan het eind van de middag vast naar de laadplek wil varen. Bart die nog in diepe rust is merkt er helemaal niets van. Als hij eenmaal wakker in de stuurhut komt en de buurman bij hem op zij ziet liggen blijkt, dat hij een stukje van de film mist.  

Bart gaat bezig met verven en ik ben wat kabels aan het trekken voor camera’s. Die middag en een deel van de avond besluiten we in de Binnenstad van Antwerpen te gaan rond stappen. Lekker biertje voor ons mannen en een glühwijntje voor Suzanno en daarna nog een puntzakje friet maken het een geslaagde dag.

 

Als we de volgende dag telefoon krijgen, dat we met een anderhalf uur laadgereed moeten zijn bij de kunstmest kade, maken we ons snel op pad. Het is immers nog een klein uurtje varen naar de B1. Als we er liggen worden we gekeurd en vervolgens geladen. De Testudo is eerst aan de beurt en al snel vol. Dan zijn wij aan de beurt. Dat gaat aanvankelijk goed, maar op de lijn gaat er iets mis en krijg ik achter veel te veel in. Tja en als je stop roept moet de band nog wel even helemaal leeg, dus komt er een tonnetje of “tig” na. De man op de wal biedt zijn excuses aan en zegt er alles aan te doen om ons toch recht te krijgen. We beginnen daarom nu maar helemaal voorin. Gelukkig komt het nog  enigszins goed, maar dit keer ben ik niet echt blij met zoals er geladen is. Sorry, maar dit ging in de loods fout. Het is niet anders onderweg maar weer wat corrigeren. 

Als we geladen zijn varen we nog even bij Francois langs voor een nieuwe carburateur voor de kachel. Degeen er in zat heeft zijn beste jaren gehad. Hopelijk hebben we nu weer wat meer plezier van het oude kacheltje, die het de laatste tijd vaak laat afweten.  

Dan op naar de Rooyersluis. Bart kan nog net met deze schutting mee en hij besluit dit dan ook te doen. Wij moeten even een schutting wachten en wel een dik uur.  Jammer, dat wordt voor ons dan het laatste stukje in het donker op de Neerschelde naar Wintam. We varen stevig door om weer bij Bart te komen en om 21:30 liggen we dan uiteindelijk vast in de buurt van Ruisbroek.  

De volgende dag varen we door Brussel en het hellend vlak van Ronquierres. Hier spreken we de Joel, die er ook ligt te wachten. Gezellige man altijd goedlachs. ‘s Avonds slapen we zelfs nog aan de lift van Strepy Thieu. We hebben een hele mooie dag gemaakt.  

Iedere avond komt Bart over en eten we gezellig samen. De dagen zijn best intensief en als je dan al je energie hebt verbruikt, dan is het wel even lekker als je niet ook nog eens je eigen maaltijd moet gaan staan klaar maken. Zo’n eerste reis op je eigen schip is toch behoorlijk spannend. Daarbij willen we natuurlijk de jonge instroom gezond houden en er geen chippie of chocolade monsters van makenWink 

Van Strepy varen we Frankrijk in en overnachten we in Bruay. De volgende dag Canal du Nord alwaar we eindigen bij Moeuvres. Bart doet het geweldig. Hij is zeer geconcentreerd en beheerst in zijn manier van varen. Hij neemt tijdig snelheid terug, zodat er ook geen heftige correctie nodig zijn. Dat is toch het eerste behoud van je materiaal. Wij zijn dan weliswaar in de buurt voor eventuele info, maar hij moet hij wel allemaal zelf doen. Bij Epenancourt volgt er weer een overnachting en een gezellige avond met elkaar.   

Van Epenancourt komen we op de Aisne aan Carandeau. Bart die voor ons vaart besluit nog een pandje te doen. Het is weliswaar al mooi donker, maar hij vind dit geen bezwaar en trekt zijn avontuurlijke schoenen nog even niet uit.  

Vandaag het laatste stuk naar Vailly.  Je kunt nu langzaam aan wel aan Bart’ s gezicht zien, dat hij  vermoeid raakt van de lange intensieve dagen varen, maar hij doet het toch maar even. De Aisne gaat ook uitstekend. Bart heeft de loskraan in het zicht, deze staat al te wachten. Hij kan met recht zeggen “Deze reis heb ik prima volbracht”. Op het moment echter, dat hem dit door de gedachten schiet, ziet hij zijn schip lichtelijk omhoog komen. Vlakbij de loskade onder de brug heeft zich een zandbultje gevormd door draaiende schroeven. Oebs vergeten te vertellen. Hier moet je niet te snel naar de kant willen. Gelukkig is het maar zand, maar het kost altijd even wat tijd ervan los te komen. Bart heeft toch maar mooi in zijn uppie de eindbestemming bereikt.  Hiermee is zijn eerste reis een feit. Dat vieren we dan ook met een bubbeltje.

 

Als wij arriveren is er bij de Testudo al een mooi vrachtje uit. Morgen komen we allebeide met gemak leeg. Schoonmaken, ballasten en dan door naar Reims. Jaja direct weer laden voor Roermond. Het houdt maar niet op. 

Onze kachel, die nu al een week dikke puinhoop is, houd ik wel aan de praat, maar daar is het toch ook wel mee gezegd. Soms drie keer op een dag weer bijstellen. Er zit een nieuwe carburateur in, maar dat was helemaal geen succes. Dan maar van twee carburateurs één maken. Het wordt nu wel wat beter, maar we vrezen toch, dat dit wel eens einde oefening kan gaan worden voor de oude Somi.  

Als we in Reims zijn gaat de ballast er eerst uit en wordt het ruim schoon gemaakt.  Pas daarna is er tijd voor leuke dingen, zoals bijvoorbeeld de Kerstmarkt. Even gauw wat inkopen doen, want we hadden er een eter bij de afgelopen reis. Daarbij krijgen we er de komende reis ook nog twee eters bij. Maxime uit Zwitserland en Sonja uit Parijs. Ze studeren allebei aan de Rietveld Academie in Amsterdam. We gaan eerst gedrieën Reims in voor een werkelijk gezellige Kerstmarkt. We slenteren wat rond en drinken en eten wat. Het is er sfeervol met al die gezellig verlichte straatjes en winterse chalets waar allerhande koopwaar staat uitgestald. Zo komen we langzaam in de december sfeer.  

De jongelieden uit Amsterdam hebben een opdracht over “slow ofwel langzaam” en dat gaan ze in vullen op de Traveler. Onze bedrijfsnaam is “Pescargot” = slak met een P ervoor heel toepasselijk. Daarnaast varen we met de Testudo = Schildpad. Dus langzamer dan dit gaat het echt niet.  

Tijdens het laden haalt Suzanno de twee met de auto van het station. Als ze terug komen zijn we zo goed als vol en kan er gelijk worden gewerkt. Luiken dicht, auto aan boord en varen maar. De sfeer is gelijk goed en erg gezellig. Het is de bedoeling, dat ze helemaal mee varen naar Roermond.

Bart, die in de tussentijd al geladen en een eindje op pad is moeten we weer proberen in te halen. ’s Avonds liggen we aan Fontaine en Bart een sluis verder. Wij maken kennis met de beide jongelui, die hun spulletjes alvast in het vooronder hebben gestald. Tijdens het varen is het heel erg gezellig. Er is een duidelijke klik en dat is ook wel heel erg fijn als je met elkaar in een kleine ruimte moet vertoeven. ’s Avonds komt Bart naar ons toe en gevijven hebben we een gezellige maaltijd. Het roefje wordt gevuld met veel vrolijkheid en wisselend wordt er Frans dan weer Engels gesproken.

 

Overdag zijn Sonia en Maxime druk in de weer met het schetsen van de omgeving. Filmen, foto’s en audio opnames maken en allerhande andere opdrachten, die ze van hun professor moeten uitvoeren. Het is duidelijk een zeer artistiek ingesteld tweetal. Wij zijn dan ook benieuwd wat het eindresultaat moet gaan worden. 

Maxime kookt een keer Pasta Bolognese a la Maxime en dat smaakt overheerlijk. Zo heeft Suzanno een dagje vrij van koken. Ze voelen zich duidelijk thuis en zijn gezellig samen bezig in de roef alsof ze hier al jaren komen.   

We pakken de toeristische route via Saint Quentin. Wij varen voorop en maken bij Menessis vast, zo kan Bart ook weer bij ons opzij komen. Het gezellige ritueel van de vorige avond zet zich ook deze avond weer voort. Inmiddels blijken wij de oudjes te zijn na de maaltijd en de wijn afgesloten met een nipje whisky worden de oogleden beduidend zwaarder. Wij houden het om 22:00 uur wel voor gezien, maar de jonkies stappen nog even over bij Bart aan boord en gaan daar nog effe gezellig verder onder het genot van.  

Tja dat gaat zich wreken natuurlijk. Maxime is de volgende ochtend netjes om 07:00 uur paraat, maar Sonja niet direct. “hangover”?  Bart is er wel, maar niet helemaal superfit. Te kort nachtje! Op naar de tunnel. Daar hebben we lekker de hele dag voor. Morgenvroeg is de afvaart pas. 

Als we uit de tunnel komen krijgen Maxime en Sonja een telefoontje van hun professor, dat ze er voor moeten zorgen maandag weer terug te zijn op de Academie. Ze mogen het examen van die week niet missen, want er is geen inhaal mogelijkheid.  

Dus nog een avondje met zijn vijfjes samen en dan stappen ze in Valenciennes van boord. Ze vinden het vreselijk jammer en zo ook wij, maar het is niet anders. Bij de laatste sluis Iwuy op het kanaal stoppen we op tijd voor een gezellige avond. Sonja gaat echte Franse crêpes bakken voor ons allen. De keuken is net een warzone, maar de crêpes met ham en kaas en frisse sla zijn verrukkelijk. Het toetje crêpes met limoen en suiker, daarvan kunnen we zeggen, dat we gelukkig zijn onze vingers nog te hebben. Het was wederom verrukkelijk. Voor we het weten is de avond alweer ver heen. Ja zelfs voor de oudjes wordt het een kort nachtje.  

Morgen zitten we echter op groot vaarwater. In Valenciennes nemen we afscheid van onze gasten en varen we verder met Bart.

 

Bij Peronnes vallen de Aquaticus en de Anti-Lope samen bij ons. Boven Peronnes 1 blijven we liggen en gaan we met zijn allen op de fiets naar de pizzeria. Een bijzonder goed adres waar duidelijk met veel zorg aan de pizza’s wordt gewerkt. Ze waren heerlijk. We zijn met een gezellig clubje bij elkaar Peter en Majella, Bruno een nieuwe zij instromer, Bart en wij. Helaas konden Jan en Anja van de Anti – Lope niet mee.  

Op zondag varen we op het gemakje naar Obourg en komen daar in het donker aan.  

Maandag als we in de lift zitten vraagt Peter of zij er als eerste uit mogen tesamen met hun buurtjes, daar zij hier zeker meer als 10 km per uur varen. De Testudo en wij varen een stuk langzamer, want je mag hier ook maar 8 km per uur varen. Gezien de controles, die hier de laatste tijd veelvuldig worden gehouden willen we ons hier ook maar even aan houden. Voor ons geen probleem en voor Bart ook niet. Het zou echter wel fijn zijn als je ons dan bij de eerstvolgende sluis niet ophoud. Dat is namelijk een sluis waar we een schip moeten achter laten. Peter’s schip is namelijk een ander maatje.  Het eerste stuk lopen ze lekker weg met 10 km, maar op een gegeven moment loopt de snelheid zover terug, dat wij met onze snelheid binnen hun bereik blijven. En waar we bang voor waren gebeurt dan ook. Wij moeten er zelfs een uur wachten. De rest van de dag loopt dan ook überhaupt niet meer. Jammer, maar het is niet anders. Aan het eind van de dag blijken we toch weer bij hun op zij te vallen. Er wordt aan dek nog even een praatje met Jan gemaakt.

De volgende ochtend, gezien het feit we vier breed lagen, gaan wij maar als eerste de sluis in met Bart,  dat scheelt tijd, die we niet onnodig willen verknoeien. We houden onze positie en draaien op de Maas ook lekker door, want op de Maas heb je ook een paar van die onlogische sluizen, waar je altijd het risico loopt, dat jezelf of je collega net niet mee kan. Dat is altijd sneu werk. Bij de laatste sluis in België Klein ter Naayen passen Bart en wij er nog net bij. Helaas valt het hier verkeerd voor Jan en Peter en hebben zij de derde schutting. We bunkeren snel bij Janssen. Bart stopt in Maastricht en wij varen nog even door naar Roermond.

Ze willen morgen bijtijds beginnen met lossen. Dat zou heel mooi zijn, want als wij leeg zijn kan Bart er direct onder, die komt dan ook goed getimed binnen varen. Ook hij komt nog leeg die dag. We sluiten deze super gezellige reizen met Bart af met een aangenaam  etentje in Roermond.  

De volgende ochtend vertrekken wij naar het Noorden, uitgezwaaid door Bart, die van zijn welverdiende vrije tijd gaat genieten. Onze kachel is niet meer betrouwbaar. Het is donderdag 04 december 2014 en maandag kunnen ze beginnen. We hebben weliswaar de tijd om er te komen, maar mist kan nog roet in het eten gooien. We varen die dag nog een mooi stuk de Maas af tot Weurt. 

Vrijdag de Waal op en het Pannerdens kanaal af,  de IJssel af tot Zwolle en dan maken we door de sluis vast. Zaterdag nog even het Zwartewater over alwaar het potdicht van de mist is tot zelfs bijna aan Zwartsluis toe. Maar we zijn er.

Maandag’s  en dinsdagmorgen wordt de nieuwe kachel geplaatst. Als de oude eruit gaat, die er vanaf zijn jeugd in heeft gezeten, zien we pas echt goed hoe deze er aan toe is. Hij heeft zijn trouwe dienst er echt op zitten. Ook de boiler gaat er uit en dat geeft al met al weer de nodige ruimte. Het bedrijf Bonsink is bepaald geen prijsvechter, maar weet in goed overleg, waarbij je duidelijk moet zijn in hoe en wat je wel of niet wilt, de klus te klaren. Wij zijn blij met deze Kabola 500.  Hij geeft een totaal andere warmte, een stuk aangenamer nu deze met een thermostaat is in te stellen.

No images in this gallery

 

Dinsdagmiddag moeten we nog door en eigenlijk ook over het IJsselmeer zien te komen. We hebben een windstille start, maar dat is dan ook de stilte voor de storm, die er aan gaat komen. Bij de Rotterdammerhoek hebben we al 6 Bft, maar wel in de rug. We varen nog even door tot over het Sneeker meer. De wind is al stormachtig en er zijn hele vervelende windvlagen bij. We maken op de palen vast. Dit kost wel enige moeite maar uiteindelijk lukt het. Nog een rondje schip voor de dingen, die eventueel zouden kunnen wegwaaien. Lekker naar binnen waar de kachel brandt,  die overigens ook niet meer kan ploffen door de wind. Die nacht gaat het behoorlijk te keer en we zijn dan ook allebei vaak even wakker om te horen of alles wel op zijn plek blijft. We zijn weer eens in het Noorden.  

De volgende ochtend is de wind weer wat genormaliseerd en varen we door naar Groningen. We blijven daar even liggen, zodat Suzanno donderdagochtend naar Appingedam kan alwaar neef Berry zich heeft gesetteld.  

Het is echt herfst. Wind wind en nog eens wind. Even lijkt het of er een gaatje in de wind zit. Ik besluit om het er op te wagen en vertrek uit de stad. Het valt mee gelukkig, totdat ik bij de Meerwegbrug aankom. Een buienlijn gepaard met heel veel wind trekt over. Op zich is het  geen probleem, zij het niet dat mijn brugwachter, die voor mij de bruggen zou bedienen er nog niet was, terwijl ik dacht, dat hij al wel was gearriveerd, omdat er een autootje stond net als die van de Provincie. De brug echter werd maar niet gedraaid, dus bleek dit iemand anders te zijn en wel van onderhoud. Dus zak ik al wachtende volledig in lager wal en daarbij ook nog eens op een zand bult zo bleek althans bij een poging tot vertrek.  

Als Dick komt en de brug voor me opent heb ik een probleempje. De wind heeft mij vol op de zij te pakken. Daarbij lig ik ook nog eens vast. Al met al gaat dit wel even duren, vrees ik. De rij auto’s zie ik vanuit mijn ooghoeken gestaag groeien. Gelukkig komt er beweging in dat blok ijzer wat de wind moet trotseren. Eenmaal los kan maar een ding me redden en dat is vol aan gas geven. Het lukt me het schip door de brug opening te sturen. Ik heb nog even contact met Dick en die geeft aan, dat hij de bruggen ruim van te voren open zal zetten. Gelukkig dan kan ik er met een mooi gangetje door.

Krijg ik tot overmaat van ramp ook nog een paar kanoërs voor de kop, die roeien als gekken om mij voor te blijven. Ik vaar zo’n beetje dwars door het kanaal. Veel ruimte is er niet over voor de roeiers. Bij de witte molen duiken zij gelukkig de Drentse A in en heb ik vrij baan. De begeleider op de fiets aan de wal gaf ongeveer aan waar ze zaten. Deze recreanten hebben echt geen idee wat wind betekent voor een leeg schip.  

Nog twee bruggen en een sluis te gaan. De eerste brug ligt in de luwte, de tweede brug wordt wat knuffelig door het blazen van de wind. Lichtelijk schuif ik langs de remming met de kont, maar het gaat allemaal goed. Beneden de sluis vind ik het welletjes, tijd om vast te maken. Morgen doe ik de rest wel. Natuurlijk valt de wind nu even helemaal weg, dus dan toch nog maar even rondgooien.

Morgen achterwaarts door de sluis en achter de remming vastmaken. Het zit er op voor de rest van het jaar. De zak gaat over de pijp. “Rust”  Tijd voor gezelligheid en leuke dingen hier in het hoge Noorden. Kerstmarkt en Winter Welvaart met de feestelijk verlichte bruine vloot in de grachten van Groningen. Gezellige Kerstmarkt bij Berry in de Zijlen in Appingedam met kennismaking van nieuwe team van zorgverleners rondom Berry. Wat is hij daar goed op zijn plek en wat ziet hij er gelukkig uit. Bierproeverij in de Punt. Kerst bij familie en goede vrienden. Vrienden ontvangen aan boord of ontmoeten in de stad. Oliebollen bakken voor vrienden en familie.  Jaarwisseling bij hartverwarmende buren.  Alom warme december gezelligheid. Zo kunnen we er weer met gemak een jaar tegenaan. Iedereen bedankt daarvoor.

 


 

 

Reacties: 0

Geen reacties gemaakt.!

Nieuwe reactie schrijven:

Vult u alstublieft de met * gemarkeerde velden correct in. (JavaScript en Cookies moeten geactiveerd zijn).
Naam: (Verplicht) *
email: (Verplicht veld wordt niet openbaar gemaakt.) *
Homepage:
Uw opmerkingen: *
 
Voegt u alstublieft de numerieke code in:*
Captcha
Powered by CMSimpleRealBlog
smiley smiley